Рафтӣу рухи хуби туро сайр надидем

رفتی و رخ خوب تو را سیر ندیدیم

Аз гулшани ҳасани ту гулӣ тоза начедем

از گلشن حسن تو گلی تازه نچیدیم

Ин луқмаи бкоми дгарон буд , чаро мо

این لقمه بکام دگران بود، چرا ما

Аз ҳасрат ӯ ин ҳама ангушт мазидем

از حسرت او این همه انگشت مزیدیم

Ағёри злъли ту ду сад бӯси рабуданд

اغیار زلعل تو دو صد بوس ربودند

Мо худ лаби худро бсд афсӯс гузидем

ما خود لب خود را بصد افسوس گزیدیم

Мурғони ҳамагии омада дар дом фитоданд

مرغان همگی آمده در دام فتادند

Сангӣ биппар мо задӣ аз бом паридем

سنگی بپر ما زدی از بام پریدیم

Гуё ҳамаи афсонау афсуни зсхн буд

گویا همه افسانه و افسون زسخن بود

Ҳар ваъда ки аз лаъли лаб дӯст шунидем

هر وعده که از لعل لب دوست شنیدیم

То шер нахоҳӣ ту зи пистони чунин зол

تا شیر نخواهی تو ز پستان چنین زال

Модари ивазаши хӯни зи дили хеши мкидим

مادر عوضش خون ز دل خویش مکیدیم

Ғайр аз тамаъ хом нашуд пухта дар ин дег

غیر از طمع خام نشد پخته در این دیگ

Ҳар чиз дар ӯ зоташи савдои бпзидим

هر چیز در او زاتش سودا بپزیدیم

На шавқ басар омад ва на роҳи бпоён

نه شوق بسر آمد و نه راه بپایان

Ҳар чанд ҳбибо ба раҳ дӯст давидем

هر چند حبیبا به ره دوست دویدیم