Дар кӯии дӯст бо ғаму бошевани омадем
در کوی دوست با غم و باشیون آمدیم
Бе марҳабои бдодни ҷону тани омадем
بی مرحبا بدادن جان و تن آمدیم
Ушшоқи ҷумлагар тан беперҳан шуданд
عشاق جمله گر تن بی پیرهن شدند
Моро бибин ки перҳан бе тани омадем
ما را ببین که پیرهن بی تن آمدیم
эй кадхудои даҳ нззӣ кун бар ин гадо
ای کدخدای ده نظزی کن بر این گدا
Кохр на баҳри хӯша бар хирмани омадем
کاخر نه بهر خوشه بر خرمن آمدیم
Моро на ҳасратаст бглчин на боғбон
ما را نه حسرت است بگلچین نه باغبان
Мо худ збҳр дидан ин гулшани омадем
ما خود زبهر دیدن این گلشن آمدیم
Гуфтанд мекашад ҳамаи касро , бад-ӣни умед
گفتند میکشد همه کس را، بدین امید
Теғу кафани абри каф ва бар гардани омадем
تیغ و کفن ابر کف و بر گردن آمدیم
Гуфтам зи дида чун бадалам роҳ кардае ?
گفتم ز دیده چون بدلم راه کرده ای؟
Гуфто чаҳ хури бахона аз ин равзани омадем
گفتا چه خور بخانه از این روزن آمدیم
Набӯд аҷаб агар басари кӯии дӯсти мо
نبود عجب اگر بسر کوی دوست ما
Бо пои хештани зи паии куштани омадем
با پای خویشتن ز پی کشتن آمدیم
Дидеми дӯст душман ҷонӣаст бо ҳабиб
دیدیم دوست دشمن جانیست با حبیب
Мо ҳам бад-ӣни хаёл бар душмани омадем
ما هم بدین خیال بر دشمن آمدیم