Ту бо лаби намакин аз чаҳ қанди гуфторӣ

تو با لب نمکین از چه قند گفتاری

Бигӯ яке знмк , қанд чун ҳамеи борӣ

بگو یکی زنمک، قند چون همی باری

Ту шаккарини лабу ширини сухан , ҳазор афсӯс

تو شکرین لب و شیرین سخن، هزار افسوس

Ки тундхуӣу турш рӯйу талхи гуфторӣ

که تندخوی و ترش روی و تلخ گفتاری

Ту моҳ рӯйу самани буиу машки мӯ , сад ҳайф

تو ماه روی و سمن بوی و مشک مو، صد حیف

Ки ҷангҷӯӣу ҷафои хуйу мардуми озорӣ

که جنگجوی و جفا خوی و مردم آزاری

Шунидаам зи касони сарви миваи минорд

شنیده ام ز کسان سرو میوه مینارد

Ту сарви қади з чаҳ рӯи миваи нишкрдорӣ

تو سرو قد ز چه رو میوه نیشکرداری

Бинозам он нигаҳи шӯху чашми масти туро

بنازم آن نگه شوخ و چشم مست ترا

Ки шевааш ҳама махмурӣасту хуморӣ

که شیوه اش همه مخموری است و خماری

Ту хуби рӯи бчмн по манеҳ ки май тарсам

تو خوب رو بچمن پا منه که می ترسم

Ки чашм бад расад аз ?наргаст бъёрӣ

که چشم بد رسد از نرگست بعیاری

Нигоҳи шӯхи турои наргис аз ки омӯзад

نگاه شوخ ترا نرگس از که آموزد

Гирифтам онкӣ чаҳ чашмат шавад ба беморӣ

گرفتم آنکه چه چشمت شود به بیماری

Ҳабиби дафтари ту корвон бангола аст

حبیب دفتر تو کاروان بنگاله است

Казу биҷои сухан , бори бори қанди оре

کزو بجای سخن، بار بار قند آری