Чаҳ хуш буд ки шабӣ дар канор ман хусбӣ

چه خوش بود که شبی در کنار من خسبی

Ба бистари андар , яктоӣ перҳан хусбӣ

به بستر اندر، یکتای پیرهن خسبی

Буд чаҳ перҳани андари миёна низ ҳиҷоб

بود چه پیرهن اندر میانه نیز حجاب

Ба онкӣ дар бағали ман чаҳ перҳан хусбӣ

به آنکه در بغل من چه پیرهن خسبی

Қадаҳ банушӣу сармасти гардӣ аз май ноб

قدح بنوشی و سرمست گردی از می ناب

Чунонкӣ бехабар аз ҳол хештан хусбӣ

چنانکه بی خبر از حال خویشتن خسبی

Гуҳӣ бирақс чаҳ шамшоду норвани хезӣ

گهی برقص چه شمشاد و نارون خیزی

Гуҳӣ ба базм чаҳ насрин ва Настаран хусбӣ

گهی به بزم چه نسرین و نسترن خسبی

Сабои зи шарми ту аз гули саҳар гулоб кашад

صبا ز شرم تو از گل سحر گلاب کشد

Шабӣ ки масти ту дар соҳат чаман хусбӣ

شبی که مست تو در ساحت چمن خسبی

зи барг гул сазадат бистар , аз самани болин

ز برگ گل سزدت بستر، از سمن بالین

Баҳри замини ту самани нави гул пурН хусбӣ

بهر زمین تو سمن نو گل پرن خسبی

Ту чун ббоғи дроӣӣ , зи по дар ояд сарв

تو چون بباغ درآئی، ز پا در آید سرو

Магари бсоиаҳи шамшод ва норван хусбӣ

مگر بسایه شمشاد و نارون خسبی

Парешсозӣ гесу биравӣ ишми сарин

پریش سازی گیسو بروی یشم سرین

Чаҳ як чамани гул ва як боғ ёсуман хусбӣ

چه یک چمن گل و یک باغ یاسمن خسبی

Аҷаби хаёли маҳолии ҳабиб дар сар дошт

عجب خیال محالی حبیب در سر داشت

Ки бо сарин самин дар дўоҷ ман хусбӣ

که با سرین سمین در دواج من خسبی