Бар лабами гӯш на ки бонг не аст

بر لبم گوش نه که بانگ نی است

Аз дилам нӯш кун ки хам май аст

از دلم نوش کن که خم می است

Хишт бар лаби хамаши ситода чу хам

خشت بر لب خمش ستاده چو خم

Май чу сари ҷӯши гашт вақте қӣ аст

می چو سر جوش گشت وقتی قی است

Ҷоми мо чун тиҳӣ шавад аз май

جام ما چون تهی شود از می

Нақши воруна аз кулоҳ кӣ аст

نقش وارونه از کلاه کی است

Ман ки лаб бар лабӣ ниҳон дорам

من که لب بر لبی نهان دارم

Зон ман нест нола , зон вай аст

زان من نیست ناله، زان وی است

Шайх гавдам мазан бмўсми дай

شیخ گودم مزن بموسم دی

Ки дамаши сахти сардтар зи фасл дай аст

که دمش سخت سردتر ز فصل دی است

Кист дар ман ки гоҳ дар Бағдод

کیست در من که گاه در بغداد

Мекунад сайру гуҳи бмлк рай аст

میکند سیر و گه بملک ری است