Айдун ки ҷаҳони тиратар аз пар ғроб аст
ایدون که جهان تیره تر از پر غراب است
Вақти ман аз андӯҳи вази тимор хароб аст
وقت من از اندوه وز تیمار خراب است
Чашми ман аз андешаи ин ранҷи пар об аст
چشم من از اندیشه این رنج پر آب است
« комади шаб ва аз хоби марои ранҷ ва азоб аст
«کامد شب و از خواب مرا رنج و عذاب است
Аидўст биор ончии марои доруӣ хобаст »
ایدوست بیار آنچه مرا داروی خواب است»
Ҳушдор ки чун сӯрат девор набошӣ
هشدار که چون صورت دیوار نباشی
Нақшии абас аз парда пиндор набошӣ
نقشی عبث از پرده پندار نباشی
На зинда ва на мурда чу бемор набошӣ
نه زنده و نه مرده چو بیمار نباشی
« чаҳ мурда ва чаҳ хуфта ки бедор набошӣ
«چه مرده و چه خفته که بیدار نباشی
Инро чаҳ далели оре ва онро чаҳ ҷавобаст »
این را چه دلیل آری و آن را چه جواب است»
Ман нестам онкас ки кунад хоби асирам
من نیستم آنکس که کند خواب اسیرم
Ваз хоб равад сӯии фалаки бонги нафирам
وز خواب رود سوی فلک بانگ نفیرم
Ман аз қадаҳ май нафас хоб бигирам
من از قدح می نفس خواب بگیرم
« ман ҷаҳд кунам беаҷал хеш намирам
«من جهد کنم بی اجل خویش نمیرم
Дар мурдани беҳуда чаҳ музд ва чаҳ савобаст »
در مردن بیهوده چه مزد و چه ثواب است»
Ман ашки ғам аз дили бамӣ ноб задойам
من اشک غم از دل بمی ناب زدایم
Ман бо қадаҳи бодаи раги хоби гушойам
من با قدح باده رگ خواب گشایم
Кӣ дидаи ду чашми ту ки ман хоби намоям
کی دیده دو چشم تو که من خواب نمایم
« ман хоби зи дидаи бамӣ ноб рибоем
«من خواب ز دیده بمی ناب ربایم
Ореи адуии хоби ҷавонон менобаст »
آری عدوی خواب جوانان می ناب است»
Тарафи чаману боғу лаби кишту лаби об
طرف چمن و باغ و لب کشت و لب آب
Вақти саҳару фасли баҳору шаби маҳтоб
وقت سحر و فصل بهار و شب مهتاب
Бо нолаи мурғи саҳару замзамаи об
با ناله مرغ سحر و زمزمه آب
« сахтам аҷаб ояд ки чигуна барадаши хоб
«سختم عجب آید که چگونه بردش خواب
Онро ки бкохи андари як шиша шаробаст . »
آنرا که بکاخ اندر یک شیشه شراب است.»
Дорам аҷаб аз мард ки бо донишу фарҳанг
دارم عجب از مرد که با دانش و فرهنگ
Бегонаи зайди икнФс аз бодаи гулранг
بیگانه زید یکنفس از باده گلرنگ
Рӯзии бшби орад ки бсоғр назанад чанг
روزی بشب آرد که بساغر نزند چنگ
» вена низ аҷабаттар ки хӯрд бода бе чанг
»وین نیز عجبت تر که خورد باده بی چنگ
Бе нағмаи чангаши бамии ноб шитобаст . »
بی نغمه چنگش بمی ناب شتاب است.»
Бе машғалаи кӯдаки набарди раҳи басӯии хоб
بی مشغله کودک نبرد ره بسوی خواب
Безамзама доно накунад рӯи бамии ноб
بی زمزمه دانا نکند رو بمی ناب
Кӣ мард , қадаҳ нӯш кунад бедафу мизроб
کی مرد، قدح نوش کند بی دف و مضراب
« асбӣ ки сафираш назанӣ менахурд об
«اسبی که صفیرش نزنی مینخورد آب
На мард кам аз асб ва на май камтар аз обаст . »
نه مرد کم از اسب و نه می کمتر از آب است.»
Девона буд мард ки беҳуда кашад дард
دیوانه بود مرد که بیهوده کشد درد
Беҳуда буд кор ки ҷуз бода кунад мард
بیهوده بود کار که جز باده کند مرد
Дар майкадаи ҷузи бода гусорӣ натавон кард
در میکده جز باده گساری نتوان کرد
« на нақл буд моро на дафтар ва не нарад
« نه نقل بود ما را نه دفتر و نی نرد
Кин ҳар се дар ин маҷлиси мо давр савобаст . »
کین هر سه در این مجلس ما دور صواب است.»
Мо бихрдони бихўду сармаст ва харобем
ما بیخردان بیخود و سرمست و خرابیم
Наз дафтари дониш на з девон ҳисобем
نز دفتر دانش نه ز دیوان حسابیم
Пеши ори китобӣ ки на мо мард китобем
پیش آر کتابی که نه ما مرد کتابیم
« мо мард шаробем ва кабобем ва рубобем
« ما مرد شرابیم و کبابیم و ربابیم
Хушо ки шаробаст ва кабобаст ва рубобаст »
خوشا که شراب است و کباب است و رباب است»
Имрӯзи бетаи мавсими дилхоҳ рабиъ аст
امروز بتا موسم دلخواه ربیع است
Рӯз майу вақти чаману гоҳ рабиъ аст
روز می و وقت چمن و گاه ربیع است
Ҳам фасл рабиъ омад ва ҳам моҳ рабиъ аст
هم فصل ربیع آمد و هم ماه ربیع است
Бахи бахи зрбиъӣ ки баҳамроҳ рабиъ аст
بخ بخ زربیعی که بهمراه ربیع است
Бе бодаи чунин рӯзи нишастан на савоб аст
بی باده چنین روز نشستن نه صواب است
Айдун ки дили дӯсти зи душман шудаи эмин
ایدون که دل دوست ز دشمن شده ایمن
Бар хез ва бизан соғарӣ аз каллаи душман
بر خیز و بزن ساغری از کله دشمن
Биншин ва бидиҳ бодае аз хӯни ҳримн
بنشین و بده باده ای از خون هریمن
Комрўзи слимонрост бар тахти нишеман
کامروز سلیمانراست بر تخت نشیمن
Комрўзи ҳримнро зии таҳта шитоб аст
کامروز هریمن را زی تخته شتاب است