эй глрхи длФриби худ ком

ای گلرخ دلفریب خود کام

Ваии дилбари дилкаши дили ором

وی دلبر دلکش دل آرام

Шуд вақт ки бози даври айём

شد وقت که باز دور ایام

Гомӣ бузанд мувофиқи ком

گامی بزند موافق کام

Бархез ту низ осмони вор

برخیز تو نیز آسمان وار

Икрўзи бком мо бизан гом

یکروز بکام ما بزن گام

Бустон ва бидиҳ бигӯ сурӯдӣ

بستان و بده بگو سرودی

Бархез ва бирав биё бизан ҷом

برخیز و برو بیا بزن جام

Чун хирмани гул бъшўаҳ биншин

چون خرمن گل بعشوه بنشین

Чун сарви равони бҷлўаҳи бхром

چون سرو روان بجلوه بخرام

Аз шом бъиш кӯш то субҳ

از شام بعیش کوش تا صبح

Вази субҳ бтиш бош то шом

وز صبح بطیش باش تا شام

Имрӯз бигӯ магар чаҳ рӯз аст

امروز بگو مگر چه روز است

То гӯямат ин сухани бокиром

تا گویمت این سخن باکرام

Мавҷӯд шуд аз барои имрӯз

موجود شد از برای امروز

Оғози вуҷӯд то бонҷом

آغاز وجود تا بانجام

Имрӯзи з рӯй наси қуръон

امروز ز روی نص قرآن

Бигирифт камоли дайни ислом

بگرفت کمال دین اسلام

Имрӯзи бомари ҳазрати ҳақ

امروز بامر حضرت حق

Шуд неъмати ҳақи бхлқи итмом

شد نعمت حق بخلق اتمام

Имрӯз ки рӯзи дор ва гир аст

امروز که روز دار و گیر است

Май даҳ ки пиёла дилпазир аст

می ده که پیاله دلپذیر است

Чун ҷоми диҳии бмои ҷавонон

چون جام دهی بما جوانان

Аввал бФлк бидиҳ ки пер аст

اول بفلک بده که پیر است

Аз ҷому сабуи гузашти корам

از جام و سبو گذشت کارم

Вақти хаму навбат ғадир аст

وقت خم و نوبت غدیر است

Барад аз нигаҳии дили ҳамаи халқ

برد از نگهی دل همه خلق

Оҳӯии ту сахт шергир аст

آهوی تو سخت شیرگیر است

Дар ишваи он ду оҳӯии чашм

در عشوه آن دو آهوی چشم

Гар шери фалак буд , асир аст

گر شیر فلک بود، اسیر است

Дар чанбари он ду ҳиндӯии зулф

در چنبر آن دو هندوی زلف

Хуршеди сипеҳр дастгир аст

خورشید سپهر دستگیر است

Май нӯш ки чархи пери имрӯз

می نوش که چرخ پیر امروز

Аз соғари хури пиёла гир аст

از ساغر خور پیاله گیر است

Имрӯзи бомари ҳазрати ҳақ

امروز بامر حضرت حق

Бар халқи ҷаҳони алӣ амир аст

بر خلق جهان علی امیر است

Имрӯз бхлқ гардад изҳор

امروز بخلق گردد اظهار

Он сари ниҳон ки дар замир аст

آن سر نهان که در ضمیر است

Он Подшаҳи мамолики ҷӯад

آن پادشه ممالک جود

Дар малики вуҷӯд бар сарир аст

در ملک وجود بر سریر است

Дар дидаи збодаҳи хоби дорӣ

در دیده زباده خواب داری

Бар чеҳраи зи турраи тоби дорӣ

بر چهره ز طره تاب داری

Чун зулфи пареши хеш бар хеш

چون زلف پریش خویش بر خویش

Печидау изтироби дорӣ

پیچیده و اضطراب داری

Дар сари ҳаваси қаттоли дорӣ

در سر هوس قتال داری

Дар кафи қадаҳи шароби дорӣ

در کف قدح شراب داری

Бо ғам задагон ҷидоли дорӣ

با غم زدگان جدال داری

Бо дил шудагони итоби дорӣ

با دل شدگان عتاب داری

Аз айш магар нахуфтае дӯш

از عیش مگر نخفته ای دوش

Комрўз бидида хоби дорӣ

کامروز بدیده خواب داری

Дӯшина чаҳ хӯрдае ки имрӯз

دوشینه چه خورده ای که امروز

Чашмони хуши хароби дорӣ

چشمان خوش خراب داری

Ҳарфии зи лабат суол кардам

حرفی ز لبت سوال کردم

Аз чашми ду сад ҷавоби дорӣ

از چشم دو صد جواب داری

Бар нуқтаи хол аз хати зулф

بر نقطه خال از خط زلف

Сад доӣраҳи мшги ноби дорӣ

صد دائره مشگ ناب داری

Чархӣ ки гуҳии шабу гуҳии рӯз

چرخی که گهی شب و گهی روز

Гуҳи моҳу гуҳи офтоби дорӣ

گه ماه و گه آفتاب داری

Аз зулфи парешу хати мишкӣн

از زلف پریش و خط مشکین

Сад дафтар ва сад китоби дорӣ

صد دفتر و صد کتاب داری

эй тарки хтои магари ту имрӯз

ای ترک ختا مگر تو امروز

Оҳанги раҳи савоби дорӣ

آهنگ ره صواب داری

Икбўсаҳи зи воми мо адо кун

یکبوسه ز وام ما ادا کن

Акнўнкаҳ ки сари савоби дорӣ

اکنونکه که سر ثواب داری

То кӣ надиҳӣ зкоаҳи ин ҳасан

تا کی ندهی زکاه این حسن

КоФзўни зи ҳади нассоби дорӣ

کافزون ز حد نصاب داری

Мурғи дил мо намӯд бсмл

مرغ دل ما نمود بسمل

Гуё ҳаваси кабоби дорӣ

گویا هوس کباب داری

Имрӯзи пиёла бе ҳисоби ор

امروز پیاله بی حساب آر

Андешагар аз ҳисоби дорӣ

اندیشه گر از حساب داری

Вақтаст ки боз ҷом гирем

وقت است که باز جام گیریم

Аз лаъли лаби ту ком гирем

از لعل لب تو کام گیریم

Оҳӯии рамидаи ду чашмат

آهوی رمیده دو چشمت

Ром ар нашавад , бдом гирем

رام ار نشود، بدام گیریم

Икбўсаҳи ҳалоли вор аз он лаб

یکبوسه حلال وار از آن لب

Гар миндҳӣ , ҳаром гирем

گر میندهی، حرام گیریم

Чашми ту бъшўаҳи хӯни морихт

چشم تو بعشوه خون ماریخت

Аз лаъли ту интиқом гирем

از لعل تو انتقام گیریم

Аз гесуӣ ту гуманд созем

از گیسوی تو گمند سازیم

Аз абрӯии ту ҳисом гирем

از ابروی تو حسام گیریم

Аз саф зада хайли мижгонат

از صف زده خیل مژگانت

Фавҷии сипаҳ низом гирем

فوجی سپه نظام گیریم

Икрўиаҳи бад-ӣни силеҳу лашгар

یکرویه بدین سلیح و لشگر

Малики ду ҷаҳон бком гирем

ملک دو جهان بکام گیریم

Имрӯз ки айш қудсён аст

امروز که عیش قدسیان است

Мо низ қадаҳ мудом гирем

ما نیز قدح مدام گیریم

Хуршед майу ҳилоли соғар

خورشید می و هلال ساغر

Аз дасти ма тамом гирем

از دست مه تمام گیریم

Як раҳи баҳрами яке бдир аст

یک ره بحرم یکی بدیر است

Мо зин ду бигӯ кадом гирем

ما زین دو بگو کدام گیریم

Зӯҳҳоди қадаҳи зи ҳуру ғулмон

زهاد قدح ز حور و غلمان

Мо аз кафи ту ғулом гирем

ما از کف تو غلام گیریم

Дастор кунем раҳну ҷомӣ

دستار کنیم رهن و جامی

Аз бодаи кашон бўом гирем

از باده کشان بوام گیریم

Ҳам бодаи алӣ алрўс нӯшем

هم باده علی الروس نوشیم

Ҳам бӯсаи алӣ алдўом гирем

هم بوسه علی الدوام گیریم

Ҷбрили сифати биё дар ин базм

جبریل صفت بیا در این بزم

Соғари бидиҳем ва ҷом гирем

ساغر بدهیم و جام گیریم

Ин нағмаи бурузу шаби сроӣим

این نغمه بروز و شب سرائیم

Венаи замзамаи субҳ ва шом гирем

وین زمزمه صبح و شام گیریم

Буданд алӣу зоти Аҳмад

بودند علی و ذات احمد

Икнўри баборгоҳи сармад

یکنور ببارگاه سرمد

Чун аҳди вуҷӯди гашти маъҳуд

چون عهد وجود گشت معهود

Чун маҳд шуҳуд шуд ммҳд

چون مهد شهود شد ممهد

Ойинаи шикофт аз таҷаллӣ

آئینه شکافت از تجلی

Як ҷилва битофт дар ду Машҳад

یک جلوه بتافت در دو مشهد

Як шамъ фурухт дар ду равзан

یک شمع فروخت در دو روزن

Икрўҳ шуд аз ду тани мҷсд

یکروح شد از دو تن مجسد

Айни ҳаму ғайри ҳам чаҳ ҳарфӣ

عین هم و غیر هم چه حرفی

Каши хуонеи мади ғаму мшдд

کش خوانی مد غم و مشدد

Ин нукта на ман з худ сароем

این نکته نه من ز خود سرایم

Каши хондаи худои нафаси Аҳмад

کش خوانده خدای نفس احمد

эй коӣинаҳи таҳайюр афзо

ای کائینه تحیر افزا

Ваии ойинаи ҷамоли сари мад

وی آئینه جمال سر مد

Исломи баном туаст бар по

اسلام بنام تو است بر پا

Имони бҳсоми ту машйад

ایمان بحسام تو مشید

эй васфи рухи ту бе тноҳӣ

ای وصف رخ تو بی تناهی

Ваии мадҳи лабати фузунтар аз ҳад

وی مدح لبت فزونتر از حد

То рӯзи азал агар бткрор

تا روز ازل اگر بتکرار

Тазъиф кунам ҳуруфи абҷад

تضعیف کنم حروف ابجد

Аз мадҳи ту як з сад нагӯям

از مدح تو یک ز صد نگویم

КоўсоФи туро нмитўон ъад

کاوصاف تو را نمیتوان عد

Ҳаргиз накунад худои қабулаш

هرگز نکند خدا قبولش

Онро ки ту аз назар кунӣ рад

آنرا که تو از نظر کنی رد

Меҳри ту агар набӯд дар хулд

مهر تو اگر نبود در خلد

Ҳаргиз нашудӣ касе мухиллад

هرگز نشدی کسی مخلد

Қаҳри ту агар набӯд дар нор

قهر تو اگر نبود در نار

Ҳаргиз нашудӣ касе мӯбад

هرگز نشدی کسی موبد

эй исми ту асл ҳар мсмо

ای اسم تو اصل هر مسما

Ваии ҷисми ту ҷони ҷумлаи ашёъ

وی جسم تو جان جمله اشیاء

Васфи ту фузуни зи ҳади имкон

وصف تو فزون ز حد امکان

Мадҳи ту буруни зи ҳади аҳсоء

مدح تو برون ز حد احصاء

Дар мадҳи ту сӯраи исти ис

در مدح تو سوره ایست یس

Дар васфи ту оятӣаст тоҳо

در وصف تو آیتی است طه

Маддоҳи набии мдиҳи қуръон

مداح نبی مدیح قرآن

Гӯяндаи ҷаноби ҳақи таъолӣ

گوینده جناب حق تعالی

Гетии ҳамаи қолаби тўоши рӯҳ

گیتی همه قالب تواش روح

Олами ҳамаи сӯрат ва ту маънӣ

عالم همه صورت و تو معنی

Дар кохи дўӣии ту будӣ аввал

در کاخ دوئی تو بودی اول

Инаст баёни нуқта бо

این است بیان نقطه با

Аз хасм ту гуфт ҳақи бқрон

از خصم تو گفت حق بقرآن

Чандини бкноиаҳи лоату ъзӣ

چندین بکنایه لات و عزی

Як ҷилваи зи чеҳра ту тобед

یک جلوه ز چهره تو تابید

Дар бзмгаҳи ?дании тдлӣ

در بزمگه دنی تدلی

Онхоли наҳуфтаи зери гесу

آنخال نهفته زیر گیسو

Чун моҳи гирифтаи лайли ялдо

چون ماه گرفته لیل یلدا

Аз меҳр Рахш гирифт партав

از مهر رخش گرفت پرتو

Вази акс лабаш фузуд лоло

وز عکس لبش فزود لالا

Тобед бммкноти нураш

تابید بممکنات نورش

Гардид аёни зўоти ашёъ

گردید عیان ذوات اشیاء

Аз нуқта ҳуруф ёфт таркиб

از نقطه حروف یافت ترکیب

Вази ҳарф хутут шуд ҳувайдо

وز حرف خطوط شد هویدا

Зини нуқта ки буд қутби эҷод

زین نقطه که بود قطب ایجاد

Ҳарч аз кам ва беш гашти пайдо

هرچ از کم و بیش گشت پیدا

Зин беш сухан нмитўон гуфт

زین بیش سخن نمیتوان گفت

Инаст камоли ақли доно

اینست کمال عقل دانا

Зини тъмиаҳи ақли ҳайрати афзуд

زین تعمیه عقل حیرت افزود

То лаъли ту ҳал кунад муаммо

تا لعل تو حل کند معما

Чун пои хиради бгл фурӯ рафт

چون پای خرد بگل فرو رفت

Ваз сар бигузашт оби дарё

وز سر بگذشت آب دریا

Ин сар ниҳон нагуфта хуштар

این سر نهان نگفته خوشتر

Венаи роз дарун нагуфта аввалӣ

وین راز درون نگفته اولی

Ҷбрил бирехт пар дар ин кӯй

جبریل بریخت پر در این کوی

Гнҷшги куҷоу сайди анқо

گنجشگ کجا و صید عنقا

Ҷоӣӣ ки бсухт боли ҷбрил

جائی که بسوخت بال جبریل

Моро дил ва ҷон бисӯзад онҷо

ما را دل و جان بسوزد آنجا

Рӯй ту ки қибла слўаҳ аст

روی تو که قبله صلوه است

Маҷмӯъаи олам сифот аст

مجموعه عالم صفات است

Унвони таҷаллӣ зуҳӯр аст

عنوان تجلی ظهور است

Девони камоли ҳасан зот аст

دیوان کمال حسن ذات است

Афзӯни зи мадориҷ уқул аст

افزون ز مدارج عقول است

Беруни зи ҷаҳот мумкинот аст

بیرون ز جهات ممکنات است

Сари дафтари мусҳаф вуҷӯд аст

سر دفتر مصحف وجود است

Сари лавҳи китоб коинот аст

سر لوح کتاب کائنات است

Ҷузи мадҳи ту ҳар ки ҳар чаҳ гуяд

جز مدح تو هر که هر چه گوید

Донистаи яқин ки тараот аст

دانسته یقین که ترهات است

Абрӯии ту қибла намоз аст

ابروی تو قبله نماز است

Гесуии ту ърўаҳ наҷот аст

گیسوی تو عروه نجات است

Лаъли лаби ту ки худ муаммо аст

لعل لب تو که خود معما است

Ҳалоли ҷамеъ мушкилот аст

حلال جمیع مشکلات است

Зулфи каҷи ту ки худ парешон

زلف کج تو که خود پریشان

Бе шоибаи ҷомеъ алштот аст

بی شائبه جامع الشتات است

Бар лаъли лабати магари хати сабз

بر لعل لبت مگر خط سبز

Хизр аз паии чашма ҳаёт аст

خضر از پی چشمه حیات است

Аҳдии зи аласт бо ту бастем

عهدی ز الست با تو بستیم

Онъҳд ҳамеша бо сабот аст

آنعهد همیشه با ثبات است

Нӯшади злби ту кавсари онкас

نوشد زلب تو کوثر آنکس

Каз хати ту дар кафш барот аст

کز خط تو در کفش برات است

Аз чашма қанд мехӯрд об

از چشمه قند میخورد آب

Онсбзаҳ ки ном ӯ набот аст

آنسبزه که نام او نبات است

Он парда ки пардаи дори ҳақ буд

آن پرده که پرده دار حق بود

Беруни зи ҷаҳоти мо халқ буд

بیرون ز جهات ما خلق بود

Он тктаҳ ки дар китоби эҷод

آن تکته که در کتاب ایجاد

Дебочаи сафҳау варақ буд

دیباچه صفحه و ورق بود

Дар мактаби ишқу дарси тавҳид

در مکتب عشق و درس توحید

Атфоли вуҷӯдро сабақ буд

اطفال وجود را سبق بود

Он шоҳиди лолаи рух ки дар базм

آن شاهد لاله رخ که در بزم

Бар чеҳрааш аз ҳаёи арақ буд

بر چهره اش از حیا عرق بود

Он чеҳра ки дар ҳиҷоби гесу

آن چهره که در حجاب گیسو

Пӯшида чаҳ нур дар ишқ буд

پوشیده چه نور در عشق بود

Он шамъ ки дар зҷоҷаҳи нур

آن شمع که در زجاجه نور

Пидочаҳи сабоҳ дар шафақ буд

پیداچه صباح در شفق بود

эй шоҳиди базм бе заволӣ

ای شاهد بزم بی زوالی

Ваии меҳри сипеҳри лоязолӣ

وی مهر سپهر لایزالی

Ойинаи меҳр рӯй тавҳид

آئینه مهر روی توحید

Тимсоли ҷаҳон бе мисолӣ

تمثال جهان بی مثالی

эй шӯхи ҳариф бе муҳобо

ای شوخ حریف بی محابا

Ваии моҳи зарифи лои аболӣ

وی ماه ظریف لا ابالی

Барадии дили пирсоли хӯрда

بردی دل پیرسال خورده

эй ёр ҷавон бихӯрад солӣ

ای یار جوان بخورد سالی

Осеби хиради бчҳраҳу зулф

آسیب خرد بچهره و زلف

Ошӯби ҷаҳони бхту холӣ

آشوب جهان بخط و خالی

Як ҷилваи зи акс рӯят афтод

یک جلوه ز عکس رویت افتاد

Бар рӯй мазоҳиру маҷолӣ

بر روی مظاهر و مجالی

Хуршеду мау ситорау чарх

خورشید و مه و ستاره و چرخ

Зон ҷилва аён шуданд ҳоле

زان جلوه عیان شدند حالی

эй гавҳари дарҷи ломаконӣ

ای گوهر درج لامکانی

Ваии ахтари бурҷи лоязолӣ

وی اختر برج لایزالی

Дар чашм на балки дар замирӣ

در چشم نه بلکه در ضمیری

Дар базм на балки дар хаёлӣ

در بزم نه بلکه در خیالی

Даркишвари ҳасан бе назирӣ

درکشور حسن بی نظیری

Дар олами ишқ бе ҳамило

در عالم عشق بی همالی

эй оинаи ҷамоли тавҳид

ای آینه جمال توحید

эй коӣнаҳи камоли тамҷид

ای کائنه کمال تمجید

Ҳам фотиҳаи саҳифаи ҷӯад

هم فاتحه صحیفه جود

Ҳам хотимаи китоби таъйид

هم خاتمه کتاب تایید

Васфи ту буруни зи адуи теъдод

وصف تو برون ز عدو تعداد

Мадҳи ту фузуни зҳду таҳдед

مدح تو فزون زحد و تحدید

Дар васфи рахт надида гуяд

در وصف رخت ندیده گوید

Ҳар каси сухании бҳдсу тақлид

هر کس سخنی بحدس و تقلید

Дар васфи ту оятӣаст ихлос

در وصف تو آیتی است اخلاص

Дар мадҳи ту сӯраи исти тҳмид

در مدح تو سوره ایست تحمید

эй нуқтаи зери бои бсмл

ای نقطه زیر بای بسمل

Анмўзҷи достони таҷред

انموزج داستان تجرید

Кардӣ чаҳ сафари зи кӯии итлоқ

کردی چه سفر ز کوی اطلاق

Зии кишвари қайд ва малик тақӣед

زی کشور قید و ملک تقیید

Аз нуқтаи холи доли зулфат

از نقطه خال دال زلفت

Чун қофияи боз зол гардид

چون قافیه باز ذال گردید

Гуфтӣ чу блб расед ҷонат

گفتی چو بلب رسید جانت

Хоҳии рухи длФриб ман дид

خواهی رخ دلفریب من دید

Сад бор блб расед ҷонам

صد بار بلب رسید جانم

Дар ҳасрати ин хаёлу умед

در حسرت این خیال و امید

Хез эй мау созгиру барбат

خیز ای مه و سازگیر و بربط

Ризои бути содаи бода дар бт

ریزای بت ساده باده در بط

Бт чист хаму сабу кадом аст

بط چیست خم و سبو کدام است

Бар хез ва бирез бода дар шат

بر خیز و بریز باده در شط

эй тозаи ҷавон ки чеҳрат аз хол

ای تازه جوان که چهرت از خال

Рӯзӣаст бтираҳи шаби мнқт

روزی است بتیره شب منقط

Биллоҳ ки аз ин шароби аҳмар

بالله که از این شراب احمر

Икҷръаҳи мадаи бшихи ашмт

یکجرعه مده بشیخ اشمط

Он шайхи ду мӯ ки хӯрдаи сад тоб

آن شیخ دو مو که خورده صد تاب

Мӯии занахаши чўмори арқт

موی زنخش چومار ارقط

Мо гар бихӯрем бода аввалӣ аст

ما گر بخوریم باده اولی است

Шайх ар назанад пиёла , аҳўт

شیخ ار نزند پیاله، احوط

Мангар нӯшам шавам хирадманд

من گر نوشم شوم خردمند

Шайх ар нӯшад шавад мхбт

شیخ ار نوشد شود مخبط

Шоҳид чу хӯрд шавад ҳшиўор

شاهد چو خورد شود هشیوار

Зоҳид чу хӯрд шавад мхлт

زاهد چو خورد شود مخلط

Аз рӯзи азал ки котиби сунъ

از روز ازل که کاتب صنع

Бар лавҳ шуҳуд зад қалами қт

بر لوح شهود زد قلم قط

Бнгошти бсоқи арш аз ғайб

بنگاشت بساق عرش از غیب

Калаки азалии хаттии мқрмт

کلک ازلی خطی مقرمط

Бар мусҳафи ҷӯади аввалин сатр

بر مصحف جود اولین سطر

Бар лавҳи вуҷӯди охирин хат

بر لوح وجود آخرین خط

Ойинаи кибриёи алӣ буд

آئینه کبریا علی بود

Мароти худои намои алӣ буд

مرات خدا نما علی بود

Перӣ ки бабр намӯд ташриф

پیری که ببر نمود تشریف

Аз хилқати ҳилли алтии алӣ буд

از خلقت هل التی علی بود

Шоҳӣ ки басар ниҳод дияем

شاهی که بسر نهاد دیهیم

Аз афсари анмои алӣ буд

از افسر انما علی بود

Ҳар нома ки шуд фурӯд аз ҳақ

هر نامه که شد فرود از حق

Дар мадҳати Муртазои алӣ буд

در مدحت مرتضی علی بود

Ҳар ҷилва ки кард чеҳраи дӯст

هر جلوه که کرد چهره دوست

Бар хотири авлиё , алӣ буд

بر خاطر اولیا، علی بود

Ҳар нома ки аз худои ҷбрил

هر نامه که از خدای جبریل

Оварад бмстФии алӣ буд

آورد بمصطفی علی بود

Як ҳарф басаст агар касе ҳаст

یک حرف بس است اگر کسی هست

Дар хона ки ҳарф бо алӣ буд

در خانه که حرف با علی بود

Он нуқта бо ки пеши якто

آن نقطه با که پیش یکتا

Пушташи бдъои ду то алӣ буд

پشتش بدعا دو تا علی بود

Бо хатми русули аёну пинҳон

با ختم رسل عیان و پنهان

Бо соири анбёءи алӣ буд

با سائر انبیاء علی بود

Мақсӯди зи тўФи ҳаҷу умра

مقصود ز طوف حج و عمره

Вази каъбау азмнии алӣ буд

وز کعبه و ازمنی علی بود

Матлӯб зар кун замзаму ҳаҷар

مطلوب زر کن زمزم و حجر

Аз Марва ва аз сафои алӣ буд

از مروه و از صفا علی بود

Бар мавзеи хотами набувват

بر موضع خاتم نبوت

Он кас ки ниҳоди по , алӣ буд

آن کس که نهاد پا، علی بود

Маҷмӯъаи мо сӯии алӣ буд

مجموعه ما سوی علی بود

Анмўзҷи моўрии алӣ буд

انموزج ماوری علی بود

Коми ҳамаро равои алӣ буд

کام همه را روا علی بود

Дарди ҳамаро давои алӣ буд

درد همه را دوا علی بود

Дастӣ ки биҷӯад киштии Нӯҳ

دستی که بجود کشتی نوح

Оварад бостўо , алӣ буд

آورد باستوا، علی بود

Онкўи бхлили норнмрўд

آنکو بخلیل نارنمرود

Бинмуд гулу гё , алӣ буд

بنمود گل و گیا، علی بود

ОнҳрФи Нидо ки гуфт Юнус

آنحرف ندا که گفت یونس

Дар зулмати баҳр , ёълӣ буд

در ظلمت بحر، یاعلی بود

Онкас ки бадасташ аз дили ҳут

آنکس که بدستش از دل حوت

Зўолнўн бишуд раҳо , алӣ буд

ذوالنون بشد رها، علی بود

Онкас ки Асои бадасти Мӯсо

آنکس که عصا بدست موسی

Бинмуд чаҳ аждаҳо , алӣ буд

بنمود چه اژدها، علی بود

Онкас ки баном ӯст бсмл

آنکس که بنام اوست بسمل

Бар мусҳафи астФои алӣ буд

بر مصحف اصطفا علی بود

Бар қалб вале ки арш раб аст

بر قلب ولی که عرش رب است

Онкас ки қдостўии алӣ буд

آنکس که قداستوی علی بود

Бар дӯши набӣ ки бартар аз арш

بر دوش نبی که برتر از عرش

Онкас ки намӯд ҷо , алӣ буд

آنکس که نمود جا، علی بود

Он каш ба аҳад намӯд Аҳмад

آن کش به احد نمود احمد

Аз ноди алии Нидои алӣ буд

از ناد علی ندا علی بود

Шоистаи ҳилли ?утии алӣ буд

شایسته هل اتی علی بود

Зебандаи лоФтии алӣ буд

زیبنده لافتی علی بود

Ҳам аввалу мбтдои алӣ буд

هم اول و مبتدا علی بود

Ҳам ғояту мунтаҳии алӣ буд

هم غایت و منتهی علی بود

Онкаши бктоби ҳазрати ҳақ

آنکش بکتاب حضرت حق

Фармуд баҳақи банно , алӣ буд

فرمود بحق بنا، علی بود

Он шаҳ ки қабул хоҳад аз лутф

آن شه که قبول خواهد از لطف

Фармуд мдиҳи мо алӣ буд

فرمود مدیح ما علی بود

Ин мадҳ бихӯрад мост варна

این مدح بخورد ماست ورنه

Кӣ дар хури сртқии алӣ буд

کی در خور سرتقی علی بود

Он парда фикан ки пардаи бардошт

آن پرده فکن که پرده برداشت

Азлўи кашфи анғтоءи алӣ буд

ازلو کشف انغطاء علی بود

Гар пардаи зи чеҳраи брФкндӣ

گر پرده ز چهره برفکندی

Гуфтӣ ҳамаи кас , худои алӣ буд

گفتی همه کس، خدا علی بود

ё ман ҳўи аввалу охир

یا من هو اول و آخر

ё ман ҳўи ботину зоҳир

یا من هو باطن و ظاهر

ё ман ҳўи шоҳиду машҳӯд

یا من هو شاهد و مشهود

ё ман ҳўи ғоӣбу ҳозир

یا من هو غائب و حاضر

ё ман ҳўи толибу матлӯб

یا من هو طالب و مطلوب

ё ман ҳўи ҳозиру нозир

یا من هو حاضر و ناظر

ё ман ҳўи сокину собит

یا من هو ساکن و ثابت

ё ман ҳўи соиру доӣр

یا من هو سائر و دائر

ё ман ҳўи фотиҳу хотам

یا من هو فاتح و خاتم

ё ман ҳўи ғолибу қоҳир

یا من هو غالب و قاهر

ё ман ҳўи олами алхФёт

یا من هو عالم الخفیات

ё ман ҳўи сомъи алсроӣр

یا من هو سامع السرائر

ё ман ҳўи сорФи алблёт

یا من هو صارف البلیات

ё ман ҳавои воқифи алзмоӣр

یا من هوا واقف الضمائر

Фии мдҳки лӣси ткФии алоқлом

فی مدحک لیس تکفی الاقلام

Фии всФки лотФии алмҳобр

فی وصفک لاتفی المحابر

Мо қиллати ман алмдиҳи шиӣо

ما قلت من المدیح شیئا

Восўди сҳоӣФи алдФотр

واسود صحائف الدفاتر

Он нуқтаи тўӣӣ ки мезанад давр

آن نقطه توئی که میزند دور

Бар гирди ту ин ҳамаи дўоӣр

بر گرد تو این همه دوائر

Он чеҳраи ту ниҳону зоҳир

آن چهره تو نهان و ظاهر

Дар рӯй маҷолӣу мазоҳир

در روی مجالی و مظاهر

Ин дафтари мо бохр омад

این دفتر ما بآخر آمد

Васфи ту нмирсди бохр

وصف تو نمیرسد بآخر

Дар рӯй ту аз ҳудои асорир

در روی تو از هدی اساریر

Дар мӯии ту аз худои сроӣр

در موی تو از خدا سرائر

Гесуии ту ҳамчуи лайли ялдо

گیسوی تو همچو لیل یلدا

Абрӯии ту ҳмчўсиФи шоҳр

ابروی تو همچوسیف شاهر

Ҳо вҷҳки фии дҷии алзФоӣр

ها وجهک فی دجی الظفائر

Ҳохдки фии ъмии алғдоӣр

هاخدک فی عمی الغدائر

эй соҳиби тахту бахт ва дияем

ای صاحب تخت و بخت و دیهیم

Султони сарири ҳафт иқлӣм

سلطان سریر هفت اقلیم

эй ҷилвае аз рухи ту ҷинат

ای جلوه ای از رخ تو جنت

Ваии ршҳаҳ эй аз лаби ту таснӣм

وی رشحه ای از لب تو تسنیم

Одоби ҳуқуқу бандагӣ ро

آداب حقوق و بندگی را

Кардӣ ту бҷбрӣили таълим

کردی تو بجبرئیل تعلیم

Васфии зи рухи ту буд исин

وصفی ز رخ تو بود یسین

Наътии зи лаби ту буд ҳомӣам

نعتی ز لب تو بود حامیم

Мақсӯди ту будӣ аз Фўотҳ

مقصود تو بودی از فواتح

Матлӯби ту будӣ аз хўотим

مطلوب تو بودی از خواتیم

Ҳар шому саҳар ки хам кунад пушт

هر شام و سحر که خم کند پشت

Чархат чу гадо барои таъзим

چرخت چو گدا برای تعظیم

Бахшяши зи меҳри домании зар

بخشیش ز مهر دامنی زر

Резяши зи моҳи хирмании сим

ریزیش ز ماه خرمنی سیم

Дар рӯзи азали қалам чаҳ бинмуд

در روز ازل قلم چه بنمود

Бар лавҳи нуқӯши ҳасани тараққӣам

بر لوح نقوش حسن ترقیم

Аз даври хат ту дошт сармашқ

از دور خط تو داشت سرمشق

Вази лаъли лаб ту кард тарсим

وز لعل لب تو کرد ترسیم

Аз хат ту кард давра навен

از خط تو کرد دوره نون

Вази лаъли ту барад ҳалқа мем

وز لعل تو برد حلقه میم

Аз чашми ту буд чашмаи сод

از چشم تو بود چشمه صاد

Вази зулфи ту буд домани ҷим

وز زلف تو بود دامن جیم

Бо ҳубу адовати ту зи оғоз

با حب و عداوت تو ز آغاز

Чун гашти биҳишту нори тақсим

چون گشت بهشت و نار تقسیم

Вази хулди аду чаҳ дорад умед

وز خلد عدو چه دارد امید

Аз нори ҳабиб кӣ кунад бим

از نار حبیب کی کند بیم

эй рӯй ту ҳодии масолик

ای روی تو هادی مسالک

Ваии мӯии ту водии мҳолк

وی موی تو وادی مهالک

Рӯяти тобон чу субҳи равшан

رویت تابان چو صبح روشن

Мӯяти торӣ чаҳ лайли ҳолк

مویت تاری چه لیل حالک

эй уқдаи гушой ҳар чаҳ мшгл

ای عقده گشای هر چه مشگل

эй роҳнамоӣ ҳар ки солг

ای راهنمای هر که سالگ

Мифтоҳи алхлди фии иминк

مفتاح الخلد فی یمینک

Ақалед алнори фии шмолк

اقلید النار فی شمالک

Он ваҷҳи худои тўӣӣ ки боқӣаст

آن وجه خدا توئی که باقیست

Ҷузи ту ҳама фонӣаст вҳолк

جز تو همه فانی است وهالک

Алшмси инири ман зёӣк

الشمس ینیر من ضیائک

Волкўни имири ман нўолк

والکون یمیر من نوالک

Фарроши Наим туаст ризвон

فراش نعیم تو است رضوان

Ҷаллоди ҷҳим туаст молик

جلاد جحیم تو است مالک

Шоҳӣ ки амири лўкшФ буд

شاهی که امیر لوکشف بود

КшоФи тилисми мо урф буд

کشاف طلسم ما عرف بود

Дар баҳри вуҷӯду дарҷи имкон

در بحر وجود و درج امکان

Пӯшида чаҳ лўлўии садаф буд

پوشیده چه لولوی صدف بود

ӯ чун хуру моўрии сиёҳӣ

او چون خور و ماوری سیاهی

ӯ чун дарави моҳўии хзФ буд

او چون درو ماهوی خزف بود

Бар чеҳрааш аз ҳаёи ғуборӣ

بر چهره اش از حیا غباری

Чун бадар ки бар Рахши клФ буд

چون بدر که بر رخش کلف بود

Аз баҳри нисори мақдамаши ақл

از بهر نثار مقدمش عقل

Ҷону дилу дидагони бкФ буд

جان و دل و دیدگان بکف بود

Бишикаст чу ин садаф дар ин баҳр

بشکست چو این صدف در این بحر

Дидам дар водии Наҷаф буд

دیدم در وادی نجف بود

Васфаши зи хирад суол кардам

وصفش ز خرد سئوال کردم

Он бар дар ин сухани хрФ буд

آن بر در این سخن خرف بود

Девони мсоҳФ зуҳӯр аст

دیوان مصاحف ظهور است

Унвони мҳоӣФи шараф буд

عنوان محائف شرف بود

Шоистаи базми ҳазрати ҳақ

شایسته بزم حضرت حق

Зон гашт ки тӯҳфаи алтҳФ буд

زان گشت که تحفه التحف بود

Шамшоди қадаши бглшни қудс

شمشاد قدش بگلشن قدس

Зебанда варост чун алиф буд

زیبنده وراست چون الف بود

эй рӯй ту аўзҳи алдлоӣл

ای روی تو اوضح الدلائل

Ваии мӯии ту ақрби алўсоӣл

وی موی تو اقرب الوسائل

эй меҳри ту астъи алброҳин

ای مهر تو اسطع البراهین

Ваии зулфи ту ақтъи алдлоӣл

وی زلف تو اقطع الدلائل

Пешат бинишон бандагии чарх

پیشت بنشان بندگی چرخ

Бар бастаи зкҳкшони ҳмоӣл

بر بسته زکهکشان حمائل

Қалбии ту ва дигарон қўолб

قلبی تو و دیگران قوالب

Рӯҳии ту дигарон ҳёкл

روحی تو دیگران هیاکل

Он баҳри атои тўӣӣ ки ҳаргиз

آن بحر عطا توئی که هرگز

Чашми фалакати надидаи соҳил

چشم فلکت ندیده ساحل

Он меҳри сФотўӣӣ ки аз вай

آن مهر صفاتوئی که از وی

Аҷром замин нагашт ҳоил

اجرام زمین نگشت حائل

Он нуқтаи тўӣӣ ки мезанад давр

آن نقطه توئی که میزند دور

Баргарди ту ҷӯи заҳру моӣл

برگرد تو جو زهر و مائل

Он қутби тўӣӣ ки медиҳад чарх

آن قطب توئی که میدهد چرخ

Тдўири мау мудӣру ҳомил

تدویر مه و مدیر و حامل

Девони сҳоӣФи зуҳӯрот

دیوان صحائف ظهورات

Унвони мсоҳФи фазоъил

عنوان مصاحف فضائل

Неи меҳри фалаки бад-ӣни камолот

نی مهر فلک بدین کمالات

Неи чеҳри малики бад-ӣни шмоӣл

نی چهر ملک بدین شمائل

Дар талъати ту шудаи ҳувайдо

در طلعت تو شده هویدا

Тимсоли авохиру авоил

تمثال اواخر و اوائل

Бар бастаи хиради лаб аз такаллум

بر بسته خرد لب از تکلم

То лаъли ту ҳал кунад масоил

تا لعل تو حل کند مسائل

ё ман ҳўи мазҳари алъҷоӣб

یا من هو مظهر العجائب

ё ман ҳўи мазҳари алғроӣб

یا من هو مظهر الغرائب

ё ман ҳўи қодиру қоҳир

یا من هو قادر و قاهر

ё ман ҳўи толибу ғолиб

یا من هو طالب و غالب

ё ман ҳўи ҳозиру нозир

یا من هو حاضر و ناظر

ё ман ҳўи шоҳиду ғоӣб

یا من هو شاهد و غائب

ё ман ҳўи соиру доӣр

یا من هو سائر و دائر

ё ман ҳўи толеъу ғорб

یا من هو طالع و غارب

ё ман ҳўи мнҷзи алмўоъид

یا من هو منجز المواعید

ё ман ҳўи мнҷҳи алмтолб

یا من هو منجح المطالب

ё ман ҳўи қотили алтўоғит

یا من هو قاتل الطواغیت

ё ман ҳўи қомъи алктоӣб

یا من هو قامع الکتائب

эй теғи ту ҳамчуи барқи ломъ

ای تیغ تو همچو برق لامع

Ваии тири ту чун шаҳоби соқиб

وی تیر تو چون شهاب ثاقب

Тнсоқи лбобки алмтоё

تنساق لبابک المطایا

Тзҷии лҷнобки алнҷоӣб

تزجی لجنابک النجائب

Дар васфи мдоӣҳи ту оҷиз

در وصف مدائح تو عاجز

Сад собӣ ва сад ҳазор соҳиб

صد صابی و صد هزار صاحب

Дар наъти фазоъили ту абкм

در نعت فضائل تو ابکم

Сад собир ва сад ҳазор соиб

صد صابر و صد هزار صائب

ё ман ҳўи дофеъи алблоё

یا من هو دافع البلایا

ё ман ҳўи олами алъўоқб

یا من هو عالم العواقب

Ҷонам блб омад аз аъодӣ

جانم بلب آمد از اعادی

Рӯзам бшб омад аз нўосб

روزم بشب آمد از نواصب

Қдои зоқи ман алъдии алоҳбоء

قدا ذاق من العدی الاحباء

Фии ғайбатаи сбтки алмсоӣб

فی غیبته سبطک المصائب

Қади оди ман алъди алъўодӣ

قد عاد من العد العوادی

Қади ноби ман алнўии алнўоӣб

قد ناب من النوی النوائب

Бар ҷони заъифи мо бибахшо

بر جان ضعیف ما ببخشا

ё ман ҳўи толибу ғолиб

یا من هو طالب و غالب

Баргир бадасти теғ ва бигзор

برگیر بدست تیغ و بگذار

Дар дасти маин амири соҳиб

در دست مهین امیر صاحب

Пӯри ту ки дар ҳамаи аволим

پور تو که در همه عوالم

Бар маснади амр туаст ноӣб

بر مسند امر تو است نائب

Бар банди миёни бзўолФқорш

بر بند میان بذوالفقارش

Бигушо гиреҳ аз миёни кораш

بگشا گره از میان کارش

Ҳар ояту манқибат ки дорӣ

هر آیت و منقبت که داری

Дар пеши бунаи бёдгорш

در پیش بنه بیادگارش

Гесу бигушо зи чину тобиш

گیسو بگشا ز چین و تابش

Рухсора бишӯй аз ғубораш

رخساره بشوی از غبارش

Бар гири зи хоби субҳгоҳон

بر گیر ز خواب صبحگاهان

Он наргиси масти пари хумораш

آن نرگس مست پر خمارش

Бар дори зи чеҳри меҳри симо

بر دار ز چهر مهر سیما

Он зулфи пареши биқрорш

آن زلف پریش بیقرارش

эй даври фалак ба печ то рӯз

ای دور فلک به پیچ تا روز

Гирди шаби тори интизораш

گرد شب تار انتظارش

Бинишон бсрири иқтидораш

بنشان بسریر اقتدارش

Бифирист бсФи корзораш

بفرست بصف کارزارش

Гар чархи сараши зҳкми печад

گر چرخ سرش زحکم پیچد

Аз банд мҷраҳ кун маҳораш

از بند مجره کن مهارش

Баракси таволӣ ар занад давр

برعکس توالی ار زند دور

Маъкӯси намои раҳи мадораш

معکوس نما ره مدارش

Аз шарқи Аннан хур бигардон

از شرق عنان خور بگردان

Вази ҷониби ғарби сар бар Ораш

وز جانب غرب سر بر آرش

Қуллобаи чархро фурӯи печ

قلابه چرخ را فرو پیچ

То сайр кунад бохтёрш

تا سیر کند باختیارش

Он гул ки хазон ва дай накарда аст

آن گل که خزان و دی نکرده است

Пажмурдаи изор чун баҳораш

پژمرده عذار چون بهارش

Он моҳи ду ҳафтае ки аз умр

آن ماه دو هفته ای که از عمر

Афзӯн шудаи сол аз ҳазораш

افزون شده سال از هزارش

эй чархи куҳани бтлъти нав

ای چرخ کهن بطلعت نو

Аз рӯй ту маи гирифтаи партав

از روی تو مه گرفته پرتو

Бандии зи каманди ту мҷраҳ

بندی ز کمند تو مجره

Наалӣ зи саманди ту маи нав

نعلی ز سمند تو مه نو

Аз ҳзм ту шуд замини гронбор

از حزم تو شد زمین گرانبار

Вази азм ту шуд фалаки сабки рӯ

وز عزم تو شد فلک سبک رو

Дар базм сарояд аз тоне

در بزم سراید از تانی

Дар разми намояд аз так ва ду

در رزم نماید از تک و دو

Ҳзмти базмин ки инчунин бош

حزمت بزمین که اینچنین باش

Азмати бФлк ки ончунон рӯ

عزمت بفلک که آنچنان رو

Чарх ар на бком ту занад давр

چرخ ار نه بکام تو زند دور

Гомӣ бизану ббом ӯ шӯ

گامی بزن و ببام او شو

Ваон дашнаи тези моҳ бар гир

وان دشنه تیز ماه بر گیر

Ва ин хӯшаи норасидаи бдрў

و این خوشه نارسیده بدرو

Чндонкаҳи бало ба пери деҳқон

چندانکه بلا به پیر دهقان

Афсун кунадат зи ҳила , машну

افسون کندت ز حیله، مشنو

Аз шамъи ҳилол давр кун нур

از شمع هلال دور کن نور

Вази машъали хури фурӯи нишони зў

وز مشعل خور فرو نشان ضو

эй чокари даргаи ту қайсар

ای چاکر درگه تو قیصر

Ваии бандаи маҳфили ту хусрав

وی بنده محفل تو خسرو

Шамшери ту дар ғилоф то кӣ

شمشیر تو در غلاف تا کی

Гетии бтў дар хилоф то кӣ

گیتی بتو در خلاف تا کی

Он холи бзири зулф то чанд

آن خال بزیر زلف تا چند

Ва ин нофаи ниҳони бноФ то кӣ

و این نافه نهان بناف تا کی

Эксири нмти наҳуфта то чанд

اکسیر نمط نهفته تا چند

Симурғи сифати бқоФ то кӣ

سیمرغ صفت بقاف تا کی

Ин зиллату инкисор то чанд

این ذلت و انکسار تا چند

Ва ин меҳнату аътсоФ то кӣ

و این محنت و اعتساف تا کی

Аз душману дӯсти таъна то чанд

از دشمن و دوست طعنه تا چند

Ин фурқату ихтилоф то кӣ

این فرقت و اختلاف تا کی

Аз хари сафатони саги табиат

از خر صفتان سگ طبیعت

Ин бод биравату лоф то кӣ

این باد بروت و لاف تا کی

Аз хӯки рухони хирси сират

از خوک رخان خرس سیرت

Ин ёва ва ин газоф то кӣ

این یاوه و این گزاف تا کی

Дар дайни набии хилоф то чанд

در دین نبی خلاف تا چند

Аз роҳи ҳақи инҳироф то кӣ

از راه حق انحراف تا کی

Аз аҳли дағои тақия то чанд

از اهل دغا تقیه تا چند

Бар куфри худ эътироф то кӣ

بر کفر خود اعتراف تا کی

То чанд нагашта гирди Кувайт

تا چند نگشته گرد کویت

Ва ин каъба нашуд тавоф то кӣ

و این کعبه نشد طواف تا کی

Меҳри рухи ту наҳуфта то чанд

مهر رخ تو نهفته تا چند

Рози дил мо нагуфта то чанд

راز دل ما نگفته تا چند

Он наргиси нимхўоби махмур

آن نرگس نیمخواب مخمور

Чун бахти ҳабиби хуфта то чанд

چون بخت حبیب خفته تا چند

Он меҳри вафои бобир то кӣ

آن مهر وفا بابر تا کی

Ваон бадари сафои гирифта то чанд

وان بدر صفا گرفته تا چند

Дар синаи дили ҳабиби бедил

در سینه دل حبیب بیدل

Аз оташи ҳиҷри тафта то чанд

از آتش هجر تفته تا چند

Бигузашт ҳазор соли афзӯн

بگذشت هزار سال افزون

Дар пардаи маи ду ҳафта то чанд

در پرده مه دو هفته تا چند

Рӯй ту надида воситонат

روی تو ندیده واستانت

Ҳар субҳ мижа нарафта то чанд

هر صبح مژه نرفته تا چند

Гуфтӣу шнФтӣ ва надидем

گفتی و شنفتی و ندیدیم

Ин гуфта ва ин шнФтаҳ то чанд

این گفته و این شنفته تا چند