Номи ту дар номаи ҳии қадим
نام تو در نامه حی قدیم
Бисмии аллоҳи арраҳмони арраҳим
بسم الله الرحمن الرحیم
Зоти ту мақсӯд аз ин ёўсин
ذات تو مقصود از این یاوسین
Шахси ту маъҳуд аз ин ҳоўмим
شخص تو معهود از این حاومیم
Оятӣ аз лутфи ҷамоли ту буд
آیتی از لطف جمال تو بود
Ҳар чаҳ худо гуфт зи фазли ъмим
هر چه خدا گفت ز فضل عمیم
Стўтӣ аз қаҳру ҷалоли ту буд
سطوتی از قهر و جلال تو بود
Ҳар чаҳ мисл зад з азоб ?илем
هر چه مثل زد ز عذاب الیم
Номи ту буд онкии драми алкитоб
نام تو بود آنکه درام الکتاب
Гуфт лднёи лаълии ҳаким
گفت لدنیا لعلی حکیم
Дар сифати длшдаҳи гони ғамат
در صفت دلشده گان غمت
Гуфт ?утии аллоҳи бқлби салим
گفت اتی الله بقلب سلیم
Чеҳри дили орои туами алкитоб
چهر دل آرای توام الکتاب
Лаъли дили орои ту фасли улхитоб
لعل دل آرای تو فصل الخطاب
Нусха ҳастӣ зи ҷамоли ту буд
نسخه هستی ز جمال تو بود
Сӯрати одами бмсоли ту буд
صورت آدم بمثال تو بود
Ҳар чаҳ падед ояд аз ин шаш ҷиҳат
هر چه پدید آید از این شش جهت
Нақшае аз акси хаёли ту буд
نقشه ای از عکس خیال تو بود
Сари ҳақиқат ки надонист кас
سر حقیقت که ندانست کس
Нуктае аз донаи холи ту буд
نکته ای از دانه خال تو بود
Рӯзи қиёмат ки худо ваъда дода
روز قیامت که خدا وعده داده
Муждае аз рӯзи висоли ту буд
مژده ای از روز وصال تو بود
Арши муаззам ки наёяд бўҳм
عرش معظم که نیاید بوهم
Маснадӣ аз ъзу ҷалоли ту буд
مسندی از عز و جلال تو بود
Ҳарчӣ бтўрот ва бонҷил гуфт
هرچه بتورات و بانجیل گفت
Ҳазрати ҳақ , васфи камоли ту буд
حضرت حق، وصف کمال تو بود
Ҳар чаҳ худо гуфт ва паямбар шунид
هر چه خدا گفت و پیمبر شنید
Дар набӣ аз сӯрати ҳоли ту буд
در نبی از صورت حال تو بود
Фокҳаҳи Марям ва хон Масеҳ
فاکهه مریم و خوان مسیح
Луқмае аз хон ва навол ту буд
لقمه ای از خوان و نوال تو بود
Хонаи маъмур ки шуд бар фалак
خانه معمور که شد بر فلک
Сафҳае аз сафи нъоли ту буд
صفحه ای از صف نعال تو بود
Чашмаи таснӣму шароби таҳур
چشمه تسنیم و شراب طهور
Ҷуръае аз ъзби зулоли ту буд
جرعه ای از عذب زلال تو بود
Суфраи эҳсони ту рӯзии ниҳод
سفره احسان تو روزی نهاد
Халқи ҷҳонро ки аёли ту буд
خلق جهانرا که عیال تو بود
Меҳр ки пуед бФлки рӯзу шаб
مهر که پوید بفلک روز و شب
Пайк ва бурид мау соли ту буд
پیک و برید مه و سال تو بود
Дам мазан эй дил ки ҳамаи дам алӣ аст
دم مزن ای دل که همه دم علی است
Рӯҳи худо дар тани одам алӣ аст
روح خدا در تن آدم علی است
Рӯзи азали кодм ва олам набӯд
روز ازل کادم و عالم نبود
Ҷилвае аз рӯй алӣ кам набӯд
جلوه ای از روی علی کم نبود
Одам агар чеҳраи нсўдии бхок
آدم اگر چهره نسودی بخاک
Бар дар перами алӣ , одам набӯд
بر در پیرم علی، آدم نبود
Мурғи гул ар ёфт бетони ҷону дил
مرغ گل ار یافت بتن جان و دل
Аз дами исои биҷузи ин дам набӯд
از دم عیسی بجز این دم نبود
НхлФаҳ Марям нашудӣ бори вар
نخلفه مریم نشدی بار ور
Сояаш ар бар сар Марям набӯд
سایه اش ار بر سر مریم نبود
эй ки нагар калак ту додӣ низом
ای که نه گر کلک تو دادی نظام
Дафтари эҷод муназзам набӯд
دفتر ایجاد منظم نبود
Каъбаи зи мелоди ту ин рутба ёфт
کعبه ز میلاد تو این رتبه یافت
Варна бад-ӣни поя муаззам набӯд
ورنه بدین پایه معظم نبود
Дар шаби миъроҷ ки ҳақ бо расӯл
در شب معراج که حق با رسول
Гуфт сухан , ғайри ту муҳаррам набӯд
گفت سخن، غیر تو محرم نبود
Кистӣ эй онкии ҳамаи олимӣ
کیستی ای آنکه همه عالمی
Гар ту набӯдӣ ҳама олам набӯд
گر تو نبودی همه عالم نبود
Гар наниҳодӣ ту бҳстии қадам
گر ننهادی تو بهستی قدم
Ному нишони зодам ва хотам набӯд
نام و نشان زادم و خاتم نبود
Дар раҳи дил кӣ бадии ин печу тоб
در ره دل کی بدی این پیچ و تاب
Кари шикани зулфи туро хам набӯд
کر شکن زلف تو را خم نبود
Фош бигӯ коўлу охир алӣ аст
فاش بگو کاول و آخر علی است
Дар ду ҷаҳони ботину зоҳир алӣ аст
در دو جهان باطن و ظاهر علی است