Нози ту кашем эй зи сар то қадамии ноз

ناز تو کشیم ای ز سر تا قدمی ناز

Бо ноз ту гаштем ба умрии ҳамаи дмсоз

با ناز تو گشتیم به عمری همه دمساز

Роз ту наҳафтум ба дилу нози ту дар ҷон

راز تو نهفتم به دل و ناز تو در جان

То кас нашавад воқиф аз ин ноз ва аз ин роз

تا کس نشود واقف از این ناز و از این راز

зи оғоз ба пешонии ман ишқ ту шуд сабт

ز آغاز به پیشانی من عشق تو شد ثبت

Анҷоми куҷо маҳв шавад сиккаи оғоз

انجام کجا محو شود سکه آغاز

Дар илми баҳри даври тўӣӣ бар ҳамаи аълам

در علم بهر دور توئی بر همه اعلم

Вази ҳасани бҳркўии тўӣӣ аз ҳамаи мумтоз

وز حسن بهرکوی توئی از همه ممتاز

То лаъли лабати гашт ба Ширози шкрпош

تا لعل لبت گشت به شیراز شکرپاش

Шуд ақраби ҷаррори ҳамаи шукри Аҳвоз

شد عقرب جرار همه شکر اهواز

Дар рӯзу шабии шамъу мау машъали хуршед

در روز و شبی شمع و مه و مشعل خورشید

Кас нест дар ин мартаба бо шахси ту анбоз

کس نیست در این مرتبه با شخص تو انباز

Дар ҳасани басии воҳид ва фарданд дар ин давр

در حسن بسی واحد و فردند در این دور

Як тан чу ту набӯд ба ҷаҳони шоҳиду танноз

یک تن چو تو نبود به جهان شاهد و طناز

Дар ҳирфау санъат ҳама шабаҳанд валикин

در حرفه و صنعت همه شبهند ولیکن

Бисёр буд фарқи зи хрозу зи хбоз

بسیار بود فرق ز خراز و ز خباز

« ҳоҷиб » нашавад мнтФӣ аз ҳар пуфу фӯтӣ

«حاجب » نشود منطفی از هر پف و فوتی

Он шамъ ки равшани зи худои гашт ба Широз

آن شمع که روشن ز خدا گشت به شیراز