Марои ҷони сӯхт аз ғами турои доман наме сӯзад

مرا جان سوخت از غم ترا دامن نمی‌سوزد

Марои дил хӯн шуд ва як дами дилат бар ман наме сӯзад

مرا دل خون شد و یک دم دلت بر من نمی‌سوزد

зи оҳи оташини ман ки тобиши хирмани маи сӯхт

ز آه آتشین من که تابش خرمن مه سوخت

Ҷӯй дар ту намегирад турои доман наме сӯзад

جوی در تو نمی‌گیرد ترا دامن نمی‌سوزد

Аҷаби ҳолегар аз дардами тан хоро наме нолад

عجب حالی گر از دردم تن خارا نمی‌نالد

Буд нодиргар аз дардами дили оҳан наме сӯзад

بود نادر گر از دردم دل آهن نمی‌سوزد