Хаёл рӯй ту якбораи баради хоби маро

خیال روی تو یکباره برد خواب مرا

Диранги васли ту афканд дар шитоби маро

درنگ وصل تو افکند در شتاب مرا

Мтоб рӯй зи ман длброу зулфи мтоб

متاب روی ز من دلبرا و زلف متاب

Ки тоби зулфи ту дар таб фиканд тоби маро

که تاب زلف تو در تب فکند تاب مرا

Агар бар ту диҳад миваи биҳишт чаро

اگر بر تو دهد میوه بهشت چرا

Чу нори дӯзах доим диҳад азоби маро

چو نار دوزخ دایم دهد عذاب مرا

Лаби ту чашма Хизраст чанд хоҳӣ дод

لب تو چشمه خضر است چند خواهی داد

Ба ваъдаи ваъдаи хуши ишваи сароби маро

به وعده وعدهٔ خوش عشوهٔ سراب مرا

Ба рӯзи ёди рухи тести мӯниси дили ман

به روز، یاد رخ توست مونس دل من

Шаби дароз надимаст моҳтоби маро

شب دراز ندیم است ماهتاب مرا

Шароби оташи ишқи ту май баради ҳушам

شراب آتش عشق تو می‌برد هوشم

Хумори ғамза ту мекунад хароби маро

خمار غمزهٔ تو می‌کند خراب مرا

зи заъфи сояи ман бар замин набинад кас

ز ضعف، سایهٔ من بر زمین نبیند کس

Агар бараҳна бидорӣ дар офтоби маро

اگر برهنه بداری در آفتاب مرا

Бад-ӣни сифат ки манам ғарқи оби дидаи хеш

بدین صفت که منم غرق آب دیده خویش

Наёбӣ ар ки бҷўӣии басӣ дар оби маро

نیابی ار که بجوئی بسی در آب مرا

Макун ки чун шӯй аз хоби саркашии бедор

مکن که چون شوی از خواب سرکشی بیدار

Ба рӯзгор набинӣ шабӣ ба хоби маро

به روزگار نبینی شبی به خواب مرا