Ҷоно ба сабӯҳ хуррамӣ кун

جانا به صبوح خرمی کن

Бо мо ба нишот ҳамдамӣ кун

با ما به نشاط همدمی کن

Айёми баҳор хуррам омад

ایام بهار خرم آمد

эй боғи баҳор хуррамӣ кун

ای باغ بهار خرمی کن

Як лаҳзаи фароғати дили хеш

یک لحظه فراغت دل خویش

Дар кори дили ман ғамӣ кун

در کار دل من غمی کن

Аз пардаи дарӣ чу субҳ то чанд

از پرده دری چو صبح تا چند

Икчнд чу шом муҳаррамӣ кун

یکچند چو شام محرمی کن

Ман хоки раҳами ту офтобӣ

من خاک رهم تو آفتابی

Охири назарии сӯй замӣ кун

آخر نظری سوی زمی کن

ё чун парӣ аз назари ниҳони шӯ

یا چون پری از نظر نهان شو

ё майл ба хуй одамӣ кун

یا میل به خوی آدمی کن

эй доруии дарди дардмандон

ای داروی درد دردمندان

Бо ин дили риш марҳамӣ кун

با این دل ریش مرهمی کن

На мардумӣ аз ҷаҳон барофтод

نه مردمی از جهان برافتاد

эй мардуми дида мардумӣ кун

ای مردم دیده مردمی کن