Ид омад эй нигорин бурдор ҷоми бода

عید آمد ای نگارین بردار جام باده

Вази банди ғами буруни шӯ то дил шавад кушода

وز بند غم برون شو تا دل شود گشاده

Аҳди сабӯҳ нав кун ҷом май куҳани даҳ

عهد صبوح نو کن جام می کهن ده

Кам кун ба айши ширин , талхии ҷоми бода

کم کن به عیش شیرین، تلخی جام باده

Гўӣии шабии бубинами ман шодмон нишаста

گوئی شبی ببینم من شادمان نشسته

Ту ҳамчуи шамъи рахшон дар маҷлиси истода

تو همچو شمع رخشان در مجلس ایستاده

Ту қасд рақс карда ман азм пой бӯаст

تو قصد رقص کرده من عزم پای بوست

Ту дасти ман гирифтаи ман дар паии ?ути фитода

تو دست من گرفته من در پی ات فتاده

Ту маст айш гашта ман масти шӯри ишқат

تو مست عیش گشته من مست شور عشقت

Ту коми хеши ронда ман дод васл дода

تو کام خویش رانده من داد وصل داده

Ту нарм карда дилро ман дил далер карда

تو نرم کرده دل را من دل دلیر کرده

Зулфи каҷати гирифтаи лаб бар лабати ниҳода

زلف کجت گرفته لب بر لبت نهاده

Оё буд ки рӯзӣ дар даст нарад васлат

آیا بود که روزی در دست نرد وصلت

Нақшӣ чунин баруфтад бо оннигор сода

نقشی چنین برافتد با آن نگار ساده

эй чангӣ навогар баргӯӣ ин ғазал ро

ای چنگیِ نواگر برگوی این غزل را

Баҳри сабӯҳи идӣ дар базми шоҳзода

بهر صبوح عیدی در بزم شاهزاده

Шоҳӣ ки чун рухи орад дар корзор чун пел

شاهی که چون رخ آرد در کارزار چون پیل

Дар пой асбаш уфтад хуршед чун пиёда

در پای اسبش افتد خورشید چون پیاده