эй чун дилу ҷон бар ман гиромӣ

ای چون دل و جان بر من گرامی

Кас чун ту набӯд дилдори номӣ

کس چون تو نبود دلدار نامی

Ному нишонати ншиндм аз кас

نام و نشانت نشیندم از کس

эй бе нишони ёри охир чаҳ номӣ

ای بی نشان یار آخر چه نامی

Ташбеҳи рӯят бо ҳур кардам

تشبیه رویت با حور کردم

ӯ худ кадомаст ту худ кадомӣ

او خود کدام است تو خود کدامی

Набӯд чу рӯяти хуршеди равшан

نبود چو رویت خورشید روشن

Набӯд чу чашмати шеърӣу шомӣ

نبود چو چشمت شعری و شامی

Моҳи ду ҳафта ҳаргиз набошад

ماه دو هفته هرگز نباشد

Чун рӯй хубат бо он тамомӣ

چون روی خوبت با آن تمامی

Ҷавзои камари басти пеши ҷамолат

جوزا کمر بست پیش جمالت

То аз ту ёбад исми ғуломӣ

تا از تو یابد اسم غلامی

Аз лутфи қадат ҳайрон шавад ақл

از لطف قدّت حیران شود عقل

Зон чусти хезӣ зон хўшхромӣ

زان چست‌خیزی زان خوشخرامی

Ҷонам чаҳ сӯзӣ аз хуии хомат

جانم چه سوزی از خوی خامت

эй ҷони нгўӣӣ то чанд хомӣ

ای جان نگوئی تا چند خامی

Умрам ба сар шуд дар ноМуродӣ

عمرم به سر شد در نامرادی

Нодида аз ту дили шодкомӣ

نادیده از تو دل شادکامی