Бози ин чаҳ фитнае сет ки дар мо фиканда Эй

باز این چه فتنه‌ای‌ست که در ما فکنده‌ای

Бозам дар оташи ғам ва савдо фиканда Эй

بازم در آتش غم و سودا فکنده‌ای

Овозаи фироқи дроФкндаҳ эй вази он

آوازهٔ فراق درافکنده‌ای وز آن

Дар шаҳри шӯру фитна ва ғавғо фиканда Эй

در شهر شور و فتنه و غوغا فکنده‌ای

Васлӣ ки равнақаш ба сурайёи расида буд

وصلی که رونقش به ثریّا رسیده بود

Дар хокаш аз чаҳ рӯй ба ъмдо фиканда Эй

در خاکش از چه روی به عمدا فکنده‌ای

То сояи худ аз сармои баргирифта Эй

تا سایهٔ خود از سرِ ما برگرفته‌ای

Дар пои ғам чу сояам аз по фиканда Эй

در پای غم چو سایه‌ام از پا فکنده‌ای

То рози худ чу ҳалқаи дроФкндмт ба гӯш

تا راز خود چو حلقه درافکندمت به گوش

Дар ҳар даҳони ҳадиси худ ва мо фиканда Эй

در هر دهان حدیث خود و ما فکنده‌ای

Ошиқтарӣ зи банда ки аз ишқ рӯй хеш

عاشق‌تری ز بنده که از عشق روی خویش

Бар оинаи назар ба тамошо фиканда Эй

بر آینه نظر به تماشا فکنده‌ای

Бар рӯй хеши шефтае то бар оина

بر روی خویش شیفته‌ای تا بر آینه

Нури ҷамоли он рух зебо фиканда Эй

نور جمال آن رخ زیبا فکنده‌ای

Мангар ба рӯй худ ки ба рашками з рӯй ту

منگر به روی خود که به رشکم ز روی تو

Бар хештани назар ба чаҳ ёро фиканда Эй

بر خویشتن نظر به چه یارا فکنده‌ای؟

Гуфтӣ шабӣ ба лутф ки бӯсии ббхшмт

گفتی شبی به لطف که بوسی ببخشمت

Худ гуфтаеу боз тақозо фиканда Эй

خود گفته‌ای و باز تقاضا فکنده‌ای