Ҷамъии зи аҳли хиттаи Кошон ки барда анд
جمعی ز اهل خطه کاشان که بردهاند
зи арбоби фазлу Фтнти гӯии ҳнрўрӣ
ز ارباب فضل و فطنت گوی هنروری
Карданд баҳс дар сухани манишёни назм
کردند بحث در سخن منشیان نظم
То худ ки сифт ба дрри дарии дарӣ
تا خود که سفت به درر دری دری
Дар анварии мунозира шан рафт ва дар Заҳир
در انوری مناظره شان رفت و در ظهیر
То мари крости пояи бартари зи шоирӣ
تا مر کراست پایه برتر ز شاعری
Аз оби фориёби яке арза дод дар
از آب فاریاب یکی عرضه داد در
Вази хоки ховарони дгарии моҳи ховарӣ
وز خاک خاوران دگری ماه خاوری
Тафзил май ниҳоди яке меҳр бар қамар
تفضیل مینهاد یکی مهر بر قمر
Тарҷеҳ менамӯд яке ҳур бар парӣ
ترجیح مینمود یکی حور بر پری
Инсоф чун наёфт гуруҳ аз дигар гуруҳ
انصاف چون نیافت گروه از دگر گروه
Ман бандаро гузид назарашон ба доварӣ
من بنده را گزید نظرشان به داوری
Бар ман ба панҷ байт ниҳоданд миннатӣ
بر من به پنج بیت نهادند منتی
Конро ба ҳафт узви рҳинм ба чокарӣ
کآنرا به هفت عضو رهینم به چاکری
Маҳзар навишта шуд чу ба ман доъии омадаи сет
محضر نوشته شد چو به من داعی آمده ست
АстФтӣ аз ду сари зи сари неки маҳзарӣ
استفتی از دو سر ز سر نیک محضری
Дар кон бар он чу бгштми карони карон
در کان بر آن چو بگشتم کران کران
Дар қаъри баҳри ин чу намудем шиноварӣ
در قعر بحر این چو نمودم شناوری
Шеъри яке тар омад чун дар шоҳвор
شعر یکی تر آمد چون در شاهوار
Назми яке баромад чун зари ҷаъфарӣ
نظم یکی برآمد چون زر جعفری
Шеъри Заҳир агар чаҳ саромади зи ҷинси назм
شعر ظهیر اگر چه سرآمد ز جنس نظم
Бо тарз анварӣ назанад лофи ҳамсарӣ
با طرز انوری نزند لاف همسری
Бадарӣ ки толеъ омад аз он назм кӣ фитад
بدری که طالع آمد از آن نظم کی فتد
Бо офтоб гуфта ӯ дар баробарӣ
با آفتاب گفته او در برابری
Кӣ ҳамчуи офтоб буд дар фурӯғ , моҳ
کی همچو آفتاب بود در فروغ، ماه
Кӣ ҳамчу ҳур бошад дар некуии парӣ
کی همچو حور باشد در نیکویی پری
Бар авҷ муштарӣ бирасад тири назм ӯ
بر اوج مشتری برسد تیر نظم او
Хоссаи гуҳи саногарӣу мадҳи густарӣ
خاصه گه ثناگری و مدح گستری
Таъми рутаб агарчӣ лазизасту хуши мазоқ
طعم رطب اگرچه لذیذ است و خوش مذاق
Кӣ ба буд ба хосият аз қанди аскарӣ
کی به بود به خاصیت از قند عسکری
Бед арча сабзу нағз ва латифаст дар баҳор
بید ارچه سبز و نغز و لطیف است در بهار
Кӣ дар чаман ба ҷилва кунад қади ърърӣ
کی در چمن به جلوه کند قد عرعری
Ҳар чанд лолаи саҳни чаманро диҳад фурӯғ
هر چند لاله صحن چمن را دهد فروغ
Паҳлу куҷо занад ба баӣ бо гули трӣ
پهلو کجا زند به بهی با گل طری
Гарчи тбоъи мухталифу навъ бе марост
گرچه طباع مختلف و نوع بی مراست
Ва анвоъро тбоъи парокандаи муштарӣ
و انواع را طباع پراکنده مشتری
Инаст эътиқоди раҳе дар ду ъзби гӯ
این است اعتقاد رهی در دو عذب گو
Гар ту муқаллиди назари мҷдҳмгрӣ
گر تو مقلد نظر مجدهمگری
Ин хушки ҷони нисори срхоки он дўбод
این خشک جان نثار سرخاک آن دوباد
Кошъоршон чу об равон омад аз тарӣ
کاشعارشان چو آب روان آمد از تری
Зоди ин натиҷаи ним шаб аз охири раҷаб
زاد این نتیجه نیم شب از آخر رجب
Дрхӣу айну доли зи ҳиҷри паямбарӣ
درخی و عین و دال ز هجر پیمبری