Зиндагонӣ хусрав нақабо

زندگانی خسرو نقبا

Бод чун муддати замонаи дароз

باد چون مدت زمانه دراز

Дар низоми умӯру рифъати қадар

در نظام امور و رفعت قدر

Бо ҳусӯли муроду неъмату ноз

با حصول مراد و نعمت و ناز

Ба ҳар он кори коўрди руху рой

به هر آن کار کآورد رخ و رای

Боди ёраши худоӣ бе анбоз

باد یارش خدای بی انباز

Рои ъолишро кунам маълум

رای عالیش را کنم معلوم

Ҳоли ман чокар аз тариқи ҷавоз

حال من چاکر از طریق جواز

Дайни пноҳои дилам ба ҳазрати ту

دین پناها دلم به حضرت تو

Беш аз он дорад иштиёқу ниёз

بیش از آن دارد اشتیاق و نیاز

Ки ба саъии қалам ба сад тӯмор

که به سعی قلم به صد طومار

Натавон шамае намӯдани боз

نتوان شمه ای نمودن باز

Рўзкӣ чанд шуд ки давр аз ту

روزکی چند شد که دور از تو

Дар шодӣ нашуд ба рӯем боз

در شادی نشد به رویم باز

Бо ман он мекунад ънои фироқ

با من آن می کند عنای فراق

Ки ба муҳра кунад мшъбдаҳи боз

که به مهره کند مشعبده باز

Худ чаҳ тоб оварад тзрўи заъиф

خود چه تاب آورد تذرو ضعیف

Дар кафи интиқоми чнгли боз

در کف انتقام چنگل باز

Ба хдоӣӣ ки дори зарби фалак

به خدائی که دار ضرب فلک

Аз тиллоӣ нуҷум кард ба соз

از طلای نجوم کرد به ساز

Сунъ ӯ ҳар саҳари сбикаҳи хур

صنع او هر سحر سبیکه خور

Орад аз кӯраи уфуқ ба фароз

آرد از کوره افق به فراز

Дирами моҳро ду нима кунад

درم ماه را دو نیمه کند

Ҳар ба икмоаҳ бе миёнҷии газ

هر به یکماه بی میانجی گاز

Ки айёри дилам ба буии халос

که عیار دلم به بوی خلاص

Дар фироқ ту ҳаст ҷуфти гудоз

در فراق تو هست جفت گداز

Гоҳи таҳрири шавқу дарди фироқ

گاه تحریر شوق و درد فراق

Бо қалами рост чун бигӯям роз

با قلم راست چون بگویم راز

Калаки саргашта дар мувофиқатам

کلک سرگشته در موافقتم

Нола ва гиря мекунад оғоз

ناله و گریه می کند آغاز

Бар дилами айш талх ме дорад

بر دلم عیش تلخ می دارد

Фурқати дӯстони ғами пардоз

فرقت دوستان غم پرداز

Равзаи Машҳад арча рӯҳонӣаст

روضه مشهد ارچه روحانیست

Ҳбзои боми масҷиди Широз

حبذا بام مسجد شیراز

Зиҳи зиҳии каъбае ки мурғи дилам

زه زهی کعبه ای که مرغ دلم

Дар фазоӣ ту мекунад парвоз

در فضای تو می کند پرواز

Гар биёбад насими ҷони бахшат

گر بیابد نسیم جان بخشت

Ҷасади мурда рӯҳ ёбад боз

جسد مرده روح یابد باز

Ҳону ҳон Эй бурид боди саҳар

هان و هان ای برید باد سحر

Ранҷаи шӯи икзмон ва нек битоз

رنجه شو یکزمان و نیک بتاز

Хоки даргоҳи он ҷамоати бӯс

خاک درگاه آن جماعت بوس

Ки фалакашони барад ба тўъи намоз

که فلکشان برد به طوع نماز

Як ба якашон дуоӣ ман бирасон

یک به یکشان دعای من برسان

Аз дар дил на аз раҳи овоз

از در دل نه از ره آواز

Хоссаи мавлои қавоми миллату дайн

خاصه مولا قوام ملت و دین

Он макони макориму эъзоз

آن مکان مکارم و اعزاز

Боз эмомамам ъзизолдин

باز امام امم عزیزالدین

Онкӣ бар кисвати мдисти тароз

آنکه بر کسوت مدیست طراز

Сарвари дайни имоди миллату дайн

سرور دین عماد ملت و دین

Ба ҳунари халқро намӯд эъҷоз

به هنر خلق را نمود اعجاز

Афзали дайну давлати азли аср

افضل دین و دولت اضل عصر

Он ба фазл аз ҷаҳонёни мумтоз

آن به فضل از جهانیان ممتاز

Тоҷи содоту тоҷи дайни ҷаъфар

تاج سادات و تاج دین جعفر

Он рафиқи шафиқи дӯсти навоз

آن رفیق شفیق دوست نواز

Онкии хўонмши ҷаъфари тайёр

آنکه خوانمش جعفر طیار

Аз сари сидқ на з рӯй муҷоз

از سر صدق نه ز روی مجاز

Лек шуд нуқтае з бе сӯрӣ

لیک شد نقطه ای ز بی سوری

Шуд ба тсҳиФи ҷаъфари танноз

شد به تصحیف جعفر طناز

Ин латифа азон латиф тар аст

این لطیفه ازان لطیف تر است

Ки бияёд тасарруфи ғаммоз

که بیاید تصرف غماز

Шуд гусастаи тавилаи суханам

شد گسسته طویله سخنم

Аз кашишҳои меҳнати раҳи оз

از کششهای محنت ره آز

Мисли майли ду давлат дарашон

مثل میل دو دولت درشان

Ишқи Маҳмӯди боду ҳасани Аёз

عشق محمود باد و حسن ایاز

Нарасад ҳодиса ба ҳазраташон

نرسد حادثه به حضرتشان

Коимнаст осмони зи тирандоз

کایمن است آسمان ز تیرانداز