Замин бо фалак гуфт дӯш аз сари аҷз

زمین با فلک گفت دوش از سر عجز

Ва фии аллоҳи ман кули ҳтби ҷнобк

و فی الله من کل حطب جنابک

Чаро равнақу расм ва ойин намонда сет

چرا رونق و رسم و آئین نمانده ست

зи мулкӣ ки ронад Ардашери бен Бобак

ز ملکی که راند اردشیر بن بابک

Фалак гуфт бинӣу доне ва пурсӣ

فلک گفت بینی و دانی و پرسی

Дариғо атобак дариғо атобак

دریغا اتابک دریغا اتابک