эй сар омад ба ҳар макон чу лақаб

ای سر آمد به هر مکان چو لقب

Ваии сутӯда ба ҳар замон чун ном

وی ستوده به هر زمان چون نام

Тўӣии он Комрон ки дар раҳи ту

توئی آن کامران که در ره تو

Ҳар ки гомӣ наад биёбад ком

هر که گامی نهد بیابد کام

Дар саломат ба сари баради ҳамаи умр

در سلامت به سر برد همه عمر

Ҳар ки ёбад зтўи ҷавоби салом

هر که یابد زتو جواب سلام

Рои ту воқифаст бар афлок

رای تو واقف است بر افلاک

Ҳукми ту нофизаст бар аҷром

حکم تو نافذ است بر اجرام

Хашми ту хаймаи ӣисти ҳалам пазир

خشم تو خیمه ئیست حلم پذیر

Афви ту добаҳи ӣисти бҳрошом

عفو تو دابه ئیست بحرآشام

Гар фалак баҳра ёбад аз илмат

گر فلک بهره یابد از علمت

Нойиб муштарӣ шавад баҳром

نایب مشتری شود بهرام

Гар ҳаво моя гирад аз дастат

گر هوا مایه گیرد از دستت

Дар фишонд ба ҷои қатраи ғмом

در فشاند به جای قطره غمام

Вари чаман бӯ сетанд аз хилқат

ور چمن بو ستاند از خلقت

Буи гул боздорад асли зуком

بوی گل بازدارد اصل زکام

Соҳбои бандаи чашм он дорад

صاحبا بنده چشم آن دارد

Каз сари рағбату қабули тамом

کز سر رغبت و قبول تمام

Суханаш бишинавӣ ва бипазирӣ

سخنش بشنوی و بپذیری

эй суханҳои ту мулӯки калом

ای سخنهای تو ملوک کلام

Костмоъи каломи млҳўи ?фон

کاستماع کلام ملهو فان

Сидқаст аз каломи хайри аном

صدق است از کلام خیر انام

Банда май нолам аз ҷафои сипеҳр

بنده می نالم از جفای سپهر

Ки тўӣии хоҷау сипеҳри ғулом

که توئی خواجه و سپهر غلام

Ту з айём дод ман бустон

تو ز ایام داد من بستان

Ки тўӣӣ дод даҳ дар ин айём

که توئی داد ده در این ایام

Дар ҳақи ман ки доъии карамам

در حق من که داعی کرمم

эй ба ҳақи пешвоу шоҳи киром

ای به حق پیشوا و شاه کرام

Карамӣ кун ки марди мкрмтӣ

کرمی کن که مرد مکرمتی

Ки фалак луам мекунад чу лём

که فلک لوم میکند چو لیام

Гар бимирами зи тишнагии ҳаргиз

گر بمیرم ز تشنگی هرگز

Начашм ҷуръае зи оби авом

نچشم جرعه ای ز آب عوام

Вар бигардам ба ҷони з бе дарме

ور بگردم به جان ز بی درمی

Набарам пеши хоҷагони ибром

نبرم پیش خواجگان ابرام

Набарди шохи сидраи ранҷи табар

نبرد شاخ سدره رنج تبر

Накушуд хинги чархи ҷаври лаҷом

نکشد خنگ چرخ جور لجام

Майам аз коси ҷаври даври замон

می ام از کاس جور دور زمان

Гар кунам арбадаи мадаи дашном

گر کنم عربده مده دشنام

Маҷлис мо чарост кандар вай

مجلس ما چراست کاندر وی

Феъл дигар кунад ҳаме ҳар ҷом

فعل دیگر کند همی هر جام

Гарчи аз ҷӯади хоҷаи дунё

گرچه از جود خواجه دنیا

Ёфтам бараду халъату анъом

یافتم برد و خلعت و انعام

Ҳамчунон ҳафт мори ҳафт сиррӣ

همچنان هفت مار هفت سری

Май газандами мудоми ҳафт андом

می گزندم مدام هفت اندام

Ғами перӣу крбти ғурбат

غم پیری و کربت غربت

Анда фоқау ткФри вом

انده فاقه و تکفر وام

Даврӣ аз хонимону қавму табаъ

دوری از خانمان و قوم و تبع

Фурқати дӯстони душмани ком

فرقت دوستان دشمن کام

Ба диёри худ арча ташнаи лабам

به دیار خود ارچه تشنه لبم

Нест онҷои марои умеди мақом

نیست آنجا مرا امید مقام

Қалби ном худаст порс кунун

قلب نام خود است پارس کنون

Ташнаро кӣ буд дар ӯ ором

تشنه را کی بود در او آرام

Марди ҷоҳии марои қавӣ бояд

مرد جاهی مرا قوی باید

То шавад кори ман магар ба низом

تا شود کار من مگر به نظام

Ба худоӣ ар ба умрҳо ояд

به خدای ار به عمرها آید

Пои сайдии чунинат андари дом

پای صیدی چنینت اندر دام

Андари ин назм арча ҳаст сариҳ

اندر این نظم ارچه هست صریح

Лақаб ва ном нест ҷои муллоам

لقب و نام نیست جای ملام

Лақабу номи ту ба зикри ҷамил

لقب و نام تو به ذکر جمیل

Дар навай гуфт эзади ълом

در نوی گفت ایزد علام

Ман чаҳ гуфтам ки соҳиби девон

من چه گفتم که صاحب دیوان

Ҳама гуфтам ба ҷузи слўаҳу салом

همه گفتم به جز صلوه و سلام

То фалакро ба меҳвараст мадор

تا فلک را به محور است مدار

То арзро ба ҷавҳараст қавом

تا عرض را به جوهر است قوام

Ҷавҳарати бод аз аворизи давр

جوهرت باد از عوارض دور

Фалакат дар мадори хозеъу ром

فلکت در مدار خاضع و رام

Ба се шҳзодаҳи чашми ту равшан

به سه شهزاده چشم تو روشن

То ҷҳонрости равшанӣу злом

تا جهانراست روشنی و ظلام