Аё баланди маниши соҳибӣ ки дасти қадар

ایا بلند منش صاحبی که دست قدر

зи баҳри қадари ту бар осмон занад харгоҳ

ز بهر قدر تو بر آسمان زند خرگاه

Турои сипеҳри нуҳуми котлсш ҳаме хонанд

ترا سپهر نهم کاطلسش همی خوانند

Ба ҷой остар омад барои хаймаи ҷоҳ

به جای آستر آمد برای خیمه جاه

Таноби умри ту чандон кушода хоҳад чарх

طناب عمر تو چندان گشاده خواهد چرخ

Ки даври даҳр буд дар ҷидори он кӯтоҳ

که دور دهر بود در جدار آن کوتاه

Сутуни хаймаи қудрат чу барфарозади сар

ستون خیمه قدرت چو برفرازد سر

Фалак чу фалакаи намояд гараш кунанд нигоҳ

فلک چو فلکه نماید گرش کنند نگاه

Ҳар онкӣ чоҳ кунад дар раҳи мувофиқи ту

هر آنکه چاه کند در ره موافق تو

Чу мехи хайма ба сари дрФтди нахуст ба чоҳ

چو میخ خیمه به سر درفتد نخست به چاه

Агар зи рои ту икзраҳи саркашади хуршед

اگر ز رای تو یکذره سرکشد خورشید

Шавад зи уқдаи идбори бахт рӯй сиёҳ

شود ز عقده ادبار بخت روی سیاه

Замири ту ки бадаши итилоъ бар дили хасм

ضمیر تو که بدش اطلاع بر دل خصم

Кунад фурӯхта дар тираи ҷонаши нороллаҳ

کند فروخته در تیره جانش نارالله

Чунонкӣ бар дили душман вуқуф ме дорад

چنانکه بر دل دشمن وقوف می دارد

зи сари ҷону дили дӯсти ҳам буд огоҳ

ز سر جان و دل دوست هم بود آگاه

Замири ман зи фалаки дӯши орзўӣии хост

ضمیر من ز فلک دوش آرزوئی خواست

Чу шакл ӯ ба фазилат чу ҳайоташи дилхоҳ

چو شکل او به فضیلت چو هیاتش دلخواه

Маро ба даргаи ту хоҷа раҳнамӯнӣ кард

مرا به درگه تو خواجه رهنمونی کرد

Ки ман ғуломам ва ӯ хоҷаи ҳам зхўоҷаҳ бихоҳ

که من غلامم و او خواجه هم زخواجه بخواه

зи лутфи шомили тўолтмос ман чизеаст

ز لطف شامل توالتماس من چیزیست

Ки аз ду номи ду чизаст рафта дар афвоҳ

که از دو نام دو چیز است رفته در افواه

Нахусти лафзаш аз асмоءи душман ту якеаст

نخست لفظش از اسماء دشمن تو یکیست

Дувуми мусҳафи он кӯ хӯрд ба ҷои гиёҳ

دوم مصحف آن کو خورد به جای گیاه

з чанд пора буд лек шахс ӯ як лухт

ز چند پاره بود لیک شخص او یک لخت

зи панҷ ҳарф буд лек вазн ӯ панҷоҳ

ز پنج حرف بود لیک وزن او پنجاه

На сӯфӣаст ва чу сӯфӣ ҳамеша суфи либос

نه صوفی است و چو صوفی همیشه صوف لباس

На рокъаст вчўи рокъи мудоми пушти ду тоа

نه راکع است وچو راکع مدام پشت دو تاه

Равад ба роҳи сафари чаҳор сӯ чу пайкари наъш

رود به راه سفر چهار سو چو پیکر نعش

Гуҳи нузули намояди басони хирмани моҳ

گه نزول نماید بسان خرمن ماه

Чу шуд зи ҳайати наъшӣ ба пайкари бадарӣ

چو شد ز هیات نعشی به پیکر بدری

Бенот чун моҳ онҷо кунанд хилватгоҳ

بنات چون ماه آنجا کنند خلوتگاه

Амӯду зовия бар пайкараши фаровон лек

عمود و زاویه بر پیکرش فراوان لیک

зи шакли хеши бигардад ба ҷунбишии гуҳи гоҳ

ز شکل خویش بگردد به جنبشی گه گاه

Таниши ънои шиканҷа барад нагуфта дурӯғ

تنش عنای شکنجه برد نگفته دروغ

Сараши мФорқт тан кашад накарда гуноҳ

سرش مفارقت تن کشد نکرده گناه

Сараш чу коси чғонаҳи таниш чу чанбари даф

سرش چو کاس چغانه تنش چو چنبر دف

Азон зананд чу созиш ҳамеша бар ҳар роҳ

ازان زنند چو سازش همیشه بر هر راه

Муқӣмроу мусофир гзир нест аз ӯ

مقیم را و مسافر گزیر نیست از او

Чаҳ дар тамӯз ва чаҳ дар дай чаҳ зери даст ва чаҳ шоҳ

چه در تموز و چه در دی چه زیر دست و چه شاه

Аё ба мадҳи сазовори мшмри ин мадҳам

ایا به مدح سزاوار مشمر این مدحم

Барои ҷазби хасии ҳамчуи каҳрабои рокоаҳ

برای جذب خسی همچو کهربا راکاه

Ғарази мдиҳи туам буд андарин қитъа

غرض مدیح توام بود اندرین قطعه

Вагарнаи фориғам аз барги роҳу сози сипоҳ

وگرنه فارغم از برگ راه و ساز سپاه

Ҳамеша хасми ту бодо чу илтимоси раҳе

همیشه خصم تو بادا چو التماس رهی

Ба зарбу захму шиканҷаи асиру ҳоли табоҳ

به ضرب و زخم و شکنجه اسیر و حال تباه