То занн набарӣ ки ишқ дар нуқсон аст

تا ظن نبری که عشق در نقصان است

ё бе ту дили марои сар ва сомон аст

یا بی تو دل مرا سر و سامان است

Аз бими забони душманони хомӯшам

از بیم زبان دشمنان خاموشم

Варна ғам аз ончӣ буд сад чандон аст

ورنه غم از آنچه بود صد چندان است