намеомаду дуздида маро ме нагирист

می‌آمد و دزدیده مرا می‌نگریست

намерафт ва дигар сӯй қафо ме нагирист

می‌رفت و دگر سوی قفا می‌گریست

ё шеваи хештан хушаш ме омад

یا شیوه خویشتن خوشش می‌آمد

ё аз сари марҳамат ба мо ме нагирист

یا از سر مرحمت به ما می‌نگریست