Чун гул ба миёни хор мебояд зист

چون گل به میان خار می‌باید زیست

Бо душмани дӯсти вор мебояд зист

با دشمنِ دوست‌وار می‌باید زیست

Хоҳӣ ки сухани зи парда берун нашавад

خواهی که سخن ز پرده بیرون نشود

Дар пардаи рӯзгор мебояд зист

در پرده روزگار می‌باید زیست