Чун ёд кунам бо дили риш аз сафарат

چون یاد کنم با دل ریش از سفرت

Тарсами зи ҳалоки ҷони хеш аз сафарат

ترسم ز هلاک جان خویش از سفرت

Бо ӣнҳама розӣам ки пешат меРом

با اینهمه راضی‌ام که پیشت میرم

Гар худ ба замонии ду се пеш аз сафарат

گر خود به زمانی دو سه پیش از سفرت