Маҳрӯмии васли ту дилу ҷонами кост

محرومی وصل تو دل و جانم کاست

Шуд табъи кажат ба рағми ман бо ҳамаи рост

شد طبع کژت به رغم من با همه راست

Рӯзӣ ки умед аз ту ба икраҳи бабрам

روزی که امید از تو به یکره ببرم

Узрам ба ҳазор сол натавонӣ хост

عذرم به هزار سال نتوانی خواست