Бод Марваст ё насими саман

بادِ مرو است یا نسیم سمن

Инки вақт саҳар расед ба ман

اینکه وقت سحر رسید به من

Нофаҳои насим ӯ аз давр

نافه های نسیم او از دور

Карда мағзами пар аз бухор ва бихӯр

کرده مغزم پُر از بخار و بخور

Гарчи дарди сар саворӣ дошт

گرچه دردِ سرِ سواری داشت

Домани пари гулӣ баҳорӣ дошт

دامنِ پر گلی بهاری داشت

Нома дар пару байза дар чнгл

نامه در پرّ و بیضه در چنگُل

Ҷайби пари машк ва , остини пари гул

جیب پر مشک و، آستین پر گُل

Марҳабо эй насими анбари бол

مرحبا ای نسیم عنبر بال

Ҳзми ту хуштар аз ҷанубу шимол

حزم تو خوشتر از جنوب و شمال

Кӣ раседӣ зи Марв кӣ рафтӣ

کی رسیدی ز مرو کی رفتی

Бар гулии ёсамин дамӣ рафтӣ

بر گلی یاسمین دمی رفتی

Аз паии рағбати харидорон

از پی رغبت خریداران

Дар ту маълуми табли атторон

در تو معلوم طبل عطّاران

Бо чунин сирват ва чунин ҳастӣ

با چنین ثروت و چنین هستی

Магар аз ақди зулф ӯ ҷустӣ

مگر از عقد زلف او جستی

Бидиҳ эй боди хуши мизоҷи ҷавон

بده ای باد خوش مزاج جوان

Хабари рҳбаҳу сари моҷон

خبر رحبه و سر ماجان

Зини ду мавзе ба мо тнсм кун

زین دو موضع به ما تنسّم کن

Чун аз ин даргузашт пай гум кун

چون از این درگذشت پی گم کن

эй хуҷаста бурид боди сабо

ای خجسته بریدِ بادِ صبا

Чаҳ нишони дорӣ аз замини сабо

چه نشان داری از زمین سبا

Накҳати бодаи рузии дорӣ

نکهت باده رزی داری

Буии ёрони мрўзии дорӣ

بوی یارانِ مروزی داری

Аз фалони кӯй ва , аз фалони дилбар

از فلان کوی و، از فلان دلبر

Ҳеҷ овардае нишону хабар

هیچ آورده ای نشان و خبر

Хабарии даҳ аз он ки ман донам

خبری ده از آن که من دانم

Ки ҳаме ном гуфта натавонам

که همی نام گفته نتوانم

Бар дар ӯ гузашта ба дуруст

بر درِ او گذشته به درست

Асари хоки кӯй ӯ бар ту аст

اثرِ خاکِ کوی او بر تو است

Ба ту зин рӯй табъ хурсанд аст

به تو زین روی طبع خرسند است

Ки маро бо ту тарз пайванд аст

که مرا با تو طرزِ پیوند است

Дар миён ҳарчӣ ҳаст ҷузи ту на

در میان هرچه هست جز تو نه

Ҳосил ҳар ду дасти ҷузи ту на

حاصل هر دو دست جز تو نه

Ҳосили аламри ҳалу ақди туе

حاصلُ الامر حلّ و عقد تویی

Нася ҳар ду дасту нақди туе

نسیه هر دو دست و نقد تویی

Дар дилами гарм ва , бар лабами сардӣ

در دلم گرم و، بر لبم سردی

Гуҳи ҳамаи атр ва , гуҳи ҳамаи гардӣ

گه همه عطر و، گه همه گردی

Аз сари кӯй ӯ чу бархезӣ

از سرِ کوی او چو برخیزی

Оташи ишқ бар серуми резӣ

آتش عشق بر سرم ریزی

Чун бар он рӯйу мӯии ҳамрозӣ

چون بر آن روی و موی همرازی

Бо ту дар созам ар чаҳ ғаммозӣ

با تو در سازم ار چه غمّازی

Андари ои охир аз дар ва , равзан

اندر آی آخر از در و، روزن

Пар кун аз машки хона ва , барзан

پر کن از مشک خانه و، برزن

Ба муҳибии хабари зи маҳбӯби ор

به محبّی خبر ز محبوب آر

Буии пероҳанӣ ба ёқӯби ор

بوی پیراهنی به یعقوب آر

Не ки аз бими хуии хўдкомш

نی که از بیم خوی خودکامش

Бодро роҳ нест бар бомаш

باد را راه نیست بر بامش

Нагузорад рақиби тавсан ӯ

نگذارد رقیب توسن او

Ки бабўсад насими доман ӯ

که ببوسد نسیم دامن او

Кӣ раҳо мекунанд хасмонаш

کی رها می کنند خصمانش

Ки вазади бод бар гиребонаш

که وزد باد بر گریبانش

Бодро зонкаҳ пайк пиндоранд

باد را زآنکه پیک پندارند

Рӯзи бориш ба кӯй нагузоранд

روزِ بارش به کوی نگذارند

Охир эй ишқи тоза ва туе

آخر ای عشق تازه و تویی

Гуфта зон нигор баргӯе

گفته زآن نگار برگویی

эй нигорӣ ки зери чархи кабӯд

ای نگاری که زیر چرخ کبود

Набӯд мислати ва , нахоҳад буд

نبود مثلت و، نخواهد بود

Пуршуд аз меҳнати туами рагу пай

پُرشد از محنت توام رگ و پی

Ҳбзо эй ғами мубораки пай

حبّذا ای غم مبارک پی

Ишқи малики ту осмони талабад

عشقِ مُلک تو آسمان طلبد

Даргузар аз касе ки нони талабад

درگذر از کسی که نان طلبد

Ошиқ ар чяти хоҳӣ ва дар хур

عاشق ار چیت خواهی و در خور

Пас ғуломи ту моҳи зебади хур

پس غلام تو ماه زیبد خور

Зинату зебу фитнаи Марвӣ

زینت و زیب و فتنه مروی

Чархро моҳу боғро сарвӣ

چرخ را ماه و باغ را سروی

Бӯса бар хок дод ( ҳ ) сарв аз ту

بوسه بر خاک داد(ه) سرو از تو

Хуштар аз ҷинатаст Марв аз ту

خوشتر از جنّت است مرو از تو

Моҳи нави мари туро савор сазад

ماه نو مر تو را سوار سزد

Ақду парвинат гӯшвор сазад

عقد و پروینت گوشوار سزد

Меҳри ту дар наёяд аз дар мо

مهر تو در نیاید از درِ ما

Боргири ту кӣ шавад хари мо

بارگیرِ تو کی شود خر ما

Аз ту бар хок агар фитад соя

از تو بر خاک اگر فتد سایه

Нур ӯ моҳро диҳад моя

نور او ماه را دهد مایه

Ҳам набошад ба ҳасан дар хури ту

هم نباشد به حُسن در خورِ تو

Гар шавад офтоби зевари ту

گر شود آفتاب زیور تو

Бори ҳасани ту осмон накушуд

بار حُسن تو آسمان نکشد

Чархи бори ту як замон накушуд

چرخ بارِ تو یک زمان نکشد

эй фалаки мураккаби аммореи ту

ای فلک مرکب عماریی تو

Ашки мо кӣ кашад смории ту

اشک ما کی کشد سماری تو

эй ба давлат чу ҷони ширини ту

ای به دولت چو جانِ شیرین تو

Хусрави сад ҳазор ширини ту

خسرو صد هزار شیرین تو

Номи хубят агар ба крх расад

نام خوبیت اگر به کرخ رسد

Нолаи ман зи ту ба чарх расад

ناله من ز تو به چرخ رسد

Гарчи гирди ҷаҳони басии гаштам

گرچه گردِ جهان بسی گشتم

Ба қабули ту ман касе гаштам

به قبول تو من کسی گشتم

Ин шарафи мари марои тамом буд

این شرف مر مرا تمام بود

Ки марои бандаи ту ном буд

که مرا بنده تو نام بود

Ҷуз ба ном ту нест зиндагӣам

جز به نام تو نیست زندگیَم

Ҳалқа дар гӯш кун ба бандагӣам

حلقه در گوش کن به بندگیَم

Бар фузунаст ҳар замони ҳавасам

بر فزون است هر زمان هوسم

Ки расм дар паии ту ё нарасм

که رسم در پی تو یا نرسم

Ишқи ту гарчи оташ ва об аст

عشق تو گرچه آتش و آب است

Ъзи аслоф ва , фахр аъқоб аст

عزّ اسلاف و، فخرِ اعقاب است

Рӯзҳо бар умед биншинам

روزها بر امید بنشینم

То хаёли туро шабии байнам

تا خیالِ تو را شبی بینم

эй ҳамаи ҳасанҳо мусаххари ту

ای همه حُسن ها مسخّر تو

Кӣ дӯди асби банда бо хари ту

کی دود اسب بنده با خر تو

Мо ки аз хайли ринд ва авбошем

ما که از خیل رند و اوباشیم

Аз чаҳ рӯи аҳли ишқ ӯ бошем

از چه رو اهل عشق او باشیم

Мо ки шангулёну рндоним

ما که شنگولیان و رندانیم

Заҳмати роҳ ва , ҳшў зиндонем

زحمت راه و، حشوِ زندانیم

Хори бустону вирд бткдаҳ ем

خارِ بستان و وردِ بتکده ایم

Дар такопуии кор беҳуда ем

در تکاپوی کار بیهوده ایم

Дар раҳи ту ки пари з булъаҷабӣ аст

در رهِ تو که پُر ز بوالعجبی است

Роҳу даъвӣии ишқ беадабӣ аст

راه و دعویی عشق بی ادبی است

эй гулу сарв ва , бӯстон аз ту

ای گل و سرو و، بوستان از تو

Дшмноннди дӯстон аз ту

دشمنانند دوستان از تو

Нор ва , хоранд дар дилу дида

نار و، خارند در دل و دیده

Аз ман ва , аз ту ҳеҷ нодида

از من و، از تو هیچ نادیده

Гар бифармоеу равои дорӣ

گر بفرمایی و روا داری

Дар ғамати ъзи ман буд хорӣ

در غمت عزِّ من بود خواری

Биншинам чу тоба , бар оташ

بنشینم چو تابه، بر آتش

Сокину собит ва , мусалламу хуш

ساکن و ثابت و، مسلّم و خوش

Ман ки чавгони ту кушодаи занам

من که چوگان تو گشاده زنم

Бӯса бар теғ об дода занам

بوسه بر تیغ آب داده زنم

Гар зи оташи маро буд бистар

گر ز آتش مرا بود بستر

Биншинам бар ӯ чу хокистар

بنشینم بر او چو خاکستر

Ғам чу май роҳат равон бошад

غم چو می راحتِ روان باشد

Чун ризои ту дар миён бошад

چون رضای تو در میان باشد

Рӯзгор ар кашад ба теғи маро

روزگار ار کُشد به تیغ مرا

Нест ҷон аз ғамати дареғи маро

نیست جان از غمت دریغ مرا

Бо миннатгар бад-ӣни сабаб кӣна аст

با منت گر بدین سبب کینه است

Тирҳои туро ҳадаф сина аст

تیرهای تو را هدف سینه است

Ман зи пайкони тири тиморат

من ز پیکانِ تیر تیمارت

Оҳ накунам зи бими озорат

آه نکنم ز بیم آزارت

Дар таъаддӣ ва , дар ҷФокорӣ

در تعدّی و، در جفاکاری

Ёр гетӣ мабош агар ёрӣ

یار گیتی مباش اگر یاری

Машкан он хам ки пари зи бода буд

مشکن آن خُم که پُر ز باده بود

МФкн ӯро ки аўФтодаҳ буд

مفکن او را که اوفتاده بود

Ман худ аз рӯзгори ранг омез

من خود از روزگارِ رنگ آمیز

Ҳастам андари миёни растохез

هستم اندر میانِ رستاخیز

Дил ва дастӣаст чун даҳони ту танг

دل و دستی است چون دهانِ تو تنگ

Чун рухони ту ашкҳо гулранг

چون رُخان تو اشک ها گلرنگ

Ашкам аз дида чун биполояд

اشکم از دیده چون بپالاید

Ҳамаи ҷома ба хӯни бёлоид

همه جامه به خون بیالاید

эй қавӣ гашта дар шикояти ман

ای قوی گشته در شکایت من

Аз ту ва аз фалаки ҳикояти ман

از تو و از فلک حکایت من

Чндозоини ҷанги вҷўри ҳаррӯза

چندازاین جنگ وجورِ هرروزه

Аз ҷафоҳои чархи пирӯза

از جفاهای چرخ پیروزه

Рамақии мондаи рӯҳро боқӣ

رمقی مانده روح را باقی

Адри алкأси аиҳо алсоқӣ

اِدر الکأس ایّها السّاقی

Тану ҷону дил аз чаҳ шуд маҳрӯм

تن و جان و دل از چه شد محروم

Аз ту ва аз сипеҳр ва аз махдум

از تو و از سپهر و از مخدوم

Онкии давлати тароз ҷома ӯст

آنکه دولت طرازِ جامه اوست

Онкии давлати тароз ҷома ӯст

آنکه دولت طرازِ جامه اوست

Садри олии разӣии давлату дайн

صدرِ عالی رضییّ دولت و دین

Шарафи малики подшоҳи замин

شرف مُلک پادشاه زمین

Онкии пеш аз вуҷӯди фоида ро

آنکه پیش از وجود فایده را

Карами омухт мън зояда ро

کرم آموخت معنِ زایده را

Ҳотами тоӣ ар бимонадӣ ҳӣ

حاتم طایی ار بماندی حیّ

Соили даст ӯ шудӣ аз ҳӣ

سایل دست او شدی از حیّ

Соҳиб ар дар вилояташ будӣ

صاحب ار در ولایتش بودی

Муҳра ва дар кифояташ будӣ

مهره و دُرّ کفایتش بودی

Оли бармакгараш бдидндӣ

آل برمک گرش بدیدندی

Хизмати садр ӯ гзидндӣ

خدمت صدرِ او گزیدندی

Сарвари ин муқаддамоти киром

سرورِ این مقدّمات کرام

Ки накӯ сиратанду некӯи ном

که نکو سیرت اند و نیکو نام

Сурбаи сари ошиқ вуҷӯд тавонад

سربه سر عاشق وجودِ تواند

Ки шарм задагон ҷӯад тавонад

که شرم زدگانِ جودِ تواند

Карамашони ҷумла дар вуҷӯди оранд

کرمشان جمله در وجود آرند

Ҳама аз ҷони туро суҷуди оранд

همه از جان تو را سجود آرند

Ин ( сифатҳо ) ва ин маноқиб туаст

این (صفت ها) و این مناقب توست

Моҳ дар нури рой соқиб туаст

ماه در نورِ رای ثاقب توست

Мухлиси нафасу роҳати рӯҳӣ

مخلص نفس و راحتِ روحی

Вақти сайлоб киштӣ наваҳй

وقتِ سیلاب کشتی نوحی

Дар сабӯҳи хиради масобиҳӣ

در صبوح خرد مصابیحی

Дар футуҳи ҳунари мафотеҳӣ

در فتوح هنر مفاتیحی

Чархро бо улувваат пайванд аст

چرخ را با علوت پیوند است

Кас надонад ки қадари ту чанд аст

کس نداند که قدرِ تو چند است

Душманони ту гарчи бисёранд

دشمنانِ تو گرچه بسیارند

Душманони ту гарчи бисёранд

دشمنانِ تو گرچه بسیارند

Гарчи дар атласанд ва таъбиранд

گرچه در اطلسند و تعبیرند

Қолаби нафас ҳои тазвиранд

قالب نفس های تزویرند

Врчаҳ дар дору гир машғала анд

ورچه در دار و گیرِ مشغله اند

Нақши деворҳои мзблаҳ анд

نقش دیوارهای مزبله اند

Каз ту чун даргузашт равнақ нест

کز تو چون درگذشت رونق نیست

Дар қадаҳи софӣ мрўқ нест

در قدح صافی مروّق نیست

Надӯд дар мъорҷи таги ту

ندود در معارجِ تگِ تو

Шери душмани баробари саги ту

شیر دشمن برابرِ سگِ تو

Ҷамъ кардааст аз паии овор

جمع کرده است از پی آوار

Дасти идборашони срёўор

دستِ ادبارشان ثریّاوار

Силки парвин чу дарҳам афканданд

سلک پروین چو درهم افکندند

Чун бенот фалак пароканданд

چون بنات فلک پراکندند

Гарчи бо пару бол чун магас анд

گرچه با پرّ و بال چون مگس اند

Дар ғубор мрокбт нарасанд

در غبارِ مراکبت نرسند

эй сари ҳосиди ту аз дар дор

ای سرِ حاسدِ تو از درِ دار

Дилу табъи азизи ранҷаи мадор

دل و طبع عزیز رنجه مدار

Душманонро ба теғи хеши макаш

دشمنان را به تیغِ خویش مکُش

Даст рангин макун ба хӯни шипиш

دست رنگین مکن به خون شِپُش

Каз паии кейк гом наниҳад кас

کز پی کَیک گام ننهد کس

Вази паии пашша дом наниҳад кас

وز پی پشه دام ننهد کس

эй чу ту дар сарои гетӣ кам

ای چو تو در سرای گیتی کم

Қдўаҳ ва , қибла банӣ одам

قُدوه و، قِبله بنی آدم

Будӣ ар ту набӯда дар даҳр

بودی ار تو نبوده در دهر

Шукри рӯзгори талх чу заҳр

شکر روزگار تلخ چو زهر

эй зи ту дар ниқоби қуллобӣ

ای ز تو در نقاب قلابی

Ҳотаму мъну соҳибу собӣ

حاتم و معن و صاحب و صابی

Вази паии бахшиши ту ҳам маънӣ

وز پی بخششِ تو هم معنی

Холиду фазлу ҷаъфару яҳё

خالد و فضل و جعفر و یحیی

Як ду моҳаст каз бади гардун

یک دو ماه است کز بدِ گردون

Бо миннат ҳаст ҳоли дигргўн

با منت هست حال دیگرگون

Бо хаёл макоримат нанаҳуфт

با خیالِ مکارمت ننهفت

Ин шикояти з ту бихоҳам гуфт

این شکایت ز تو بخواهم گفت

эй шудаи равшан аз ту дар офоқ

ای شده روشن از تو در آفاق

Мушкилоту макорими ахлоқ

مشکلات و مکارم اخلاق

Ранҷро гарчи ман сазоворам

رنج را گرچه من سزاوارم

Аз ту ин зулм кӣ раво дорам

از تو این ظلم کی روا دارم

Чун маниро бад-ӣни сифати мондан

چون منی را بدین صفت ماندن

Пелу харро ба як нсқ рондан

پیل و خر را به یک نسق راندن

Ман чу бегонагони зи савлати ту

من چو بیگانگان ز صولتِ تو

Гашта назораи ?гийии давлати ту

گشته نظّاره گیی دولتِ تو

Рӯзи ман наҳсу нохуҷаста шуда

روزِ من نحس و ناخجسته شده

Назари ту зи ман гусаста шуда

نظر تو ز من گسسته شده

Рӯ шудаи лафз чун ҷаримаи ман

رو شده لفظ چون جریمه من

Гум шудаи шоҳи роҳи хаймаи ман

گم شده شاه راهِ خیمه من

Табъи ту бо сбоъ ху карда

طبع تو با سباع خو کرده

Ба ҳаваси жандаҳо руфӯ карда

به هوس ژنده ها رفو کرده

Гар ба ҷонам расад никояти ту

گر به جانم رسد نکایتِ تو

Каси з ман нашунӯд шикояти ту

کس ز من نشنود شکایتِ تو

Шаби ман зини ҳадис ялдо шуд

شب من زین حدیث یلدا شد

Риштаи сабри банда якто шуд

رشته صبرِ بنده یکتا شد

Зонкаҳи ин ресмон надорад дайр ?

زآنکه این ریسمان ندارد دیر؟

Монда аз риштаи қаллодаи шер

مانده از رشته قلاده شیر

Дошт натавон бабанду занҷирам

داشت نتوان ببند و زنجیرم

Гар дил аз хизмати ту бар гирам

گر دل از خدمتِ تو بر گیرم

Охир эй офтоби нӯронӣ

آخر ای آفتاب نورانی

Сари ин ҳолҳо ҳамеи доне

سرّ این حال ها همی دانی

Дӯстон душмананд май бинӣ

دوستان دشمنند می بینی

Дар ҷафоӣ мананд май бинӣ

در جفای منند می بینی

Чун шуд имрӯзи ҳолҳо дигар

چون شد امروز حال ها دیگر

Ман на чун киштем на чун лангар

من نه چون کشتیَم نه چون لنگر

Чун ман ва ҳар ки ҳаст яксон шуд

چون من و هر که هست یکسان شد

Аз дар ту гузаштан осон шуд

از درِ تو گذشتن آسان شد

Дӯстон бӯдаанд рӯзи нахуст

دوستان بوده اند روزِ نخست

Ваон ки имрӯз душмананд з туаст

وان که امروز دشمنند ز توست

эй муҳосибтарин аҳли замин

ای محاسب ترین اهل زمین

Дафтари ранҷҳои банда бибин

دفتر رنج های بنده ببین

Ҷамъи втФриқи вмҷмлу тафсил

جمع وتفریق ومجمل و تفصیل

Ақд кун ҷумла аз касӣру қалил

عقد کن جمله از کثیر و قلیل

Яке аз ҳшўи пурсиши он ҳо

یکی از حشو پرسش آن ها

Бози дон аз « ; Фзлку мнҳо» ;

باز دان از «فذلک و منها»

Пас бидиҳ ваҷҳи роиҷ ва , восил

پس بده وجه رایج و، واصل

Ончӣ бар туаст боқӣу ҳосил

آنچه بر توست باقی و حاصل

Дар ман ин занн мабар ки нони талабам

در من این ظنّ مبر که نان طلبم

Саг ба аз мангар устихони талабам

سگ به از من گر استخوان طلبم

Донад ин ҳоли обиду осӣ

داند این حال عابد و عاصی

Каз пай дар кунанд ғаввосӣ

کز پی دُرّ کنند غوّاصی

Ман ки салмони меҳри ҷӯии туам

من که سلمانِ مهر جوی توام

Ман ки ҳисони мадҳи гӯии туам

من که حسّان مدح گوی توام

Азчаҳ гаштам тареду номақбӯл

ازچه گشتم ترید و نامقبول

Ҳамчуи Абдуллоҳи ибни селлул

همچو عبدالله ابن سلول

Зон бар ин гӯнаи гаштӣ аз ман сайр

زآن بر این گونه گشتی از من سیر

Ки бар ин остона мондам дайр

که بر این آستانه ماندم دیر

Қавми Мӯсо бар он сафо ва , вло

قوم موسی بر آن صفا و، ولا

Дид нури кафу нишони Асо

دید نورِ کف و نشان عصا

Ману селоӣ чу дркшиди дароз

منّ و سلوی چو درکشید دراز

Орзӯ хостанд сайру пиёз

آرزو خواستند سیر و پیاز

Қалам аз корҳо бар осӯда аст

قلم از کارها بر آسوده است

Ақлҳо андари ин бФрсўдаҳ аст

عقل ها اندر این بفرسوده است

Дайгарӣ ёфтӣу бгзидӣ

دیگری یافتی و بگزیدی

Гуфтанӣ гуфтӣ ва дӣданӣ дидӣ

گفتنی گفتی و دیدنی دیدی

Ман зи ту рӯй ҳам бтоФтмӣ

من ز تو روی هم بتافتمی

Сад як аз ту агар бёФтмӣ

صد یک از تو اگر بیافتمی

эй ҳамаи офтоб ва бар ман меғ

ای همه آفتاب و بر من میغ

Ваии ҳамаи парниён ва бар ман теғ

وی همه پرنیان و بر من تیغ

Хос бар ман на бар сиблати умум

خاص بر من نه بر سبیل عموم

Карда рои ту ҳукмҳои сдўм

کرده رای تو حکم های سدوم

Рӯ ки ҳақҳои ман гзордаҳ шуд

رو که حقّ های من گزارده شد

Як шабаҳи моҳи ман чаҳордаҳ шуд

یک شبه ماه من چهارده شد

Машк додан ба ганда рӯй хатост

مشک دادن به گنده روی خطاست

Гарчи ин роҳу расм аҳл хатост

گرچه این راه و رسمِ اهل خطاست

Халъати ма ба ахтарон додӣ

خلعتِ مه به اختران دادی

Амали ман ба дигарон додӣ

عمل من به دیگران دادی

Дар кашидӣ ба ришта дару шабаҳ

در کشیدی به رشته دُرّ و شبه

Ҷамъ кардӣ басони занбу ғбаҳ

جمع کردی بسان ذنب و غبه

Ин мисл бишинав аз ман ношод

این مَثَل بشنو از منِ ناشاد

Кин мислиро ҳам аз ту дорам ёд

کاین مثل را هم از تو دارم یاد

Ҳаст андари миёни номаи ту

هست اندر میانِ نامه تو

Ин мисли аз забони хомаи ту

این مَثَل از زبانِ خامه تو