Зиҳии з рӯй замини баргузӣдаи шоҳи туро

زهی ز روی زمین برگزیده شاه ترا

Бар осмон шараф дода пойгоҳи туро

بر آسمان شرف داده پایگاه ترا

Амири одили тғрии тғони дарёи дил

امیر عادل تغری تغان دریا دل

Ки ҷон сипорад аз дили ҳамаи сипоҳи туро

که جان سپارد از دل همه سپاه ترا

Худоӣ донаду бас то чигуна май зебад

خدای داند و بس تا چگونه می زیبد

Ҷалолу давлату иқболи ъзу ҷоҳи туро

جلال و دولت و اقبال عز و جاه ترا

Басои масоф ки роҳи зафар дар ӯ гум буд

بسا مصاف که راه ظفر در او گم بود

Ситораи вор хадангат намӯда роҳи туро

ستاره وار خدنگت نموده راه ترا

Сазад ки теғи ту обу гиёҳро монад

سزد که تیغ تو آب و گیاه را ماند

Казу ҳамеша ҳам обаст ва ҳам гиёҳи туро

کزو همیشه هم آب است و هم گیاه ترا

Дар он замон ки қабои сиёҳи пӯшедӣ

در آن زمان که قبای سیاه پوشیدی

Яке ба гӯй чаҳ монад ду ҳафтаи моҳи туро

یکی به گوی چه ماند دو هفته ماه ترا

Басони мардуми чашмии азиз дар давлат

بسان مردم چشمی عزیز در دولت

Аз он ба ояд мари ҷомаи сиёҳи туро

از آن به آید مر جامه سیاه ترا

Адуи зи оинаи дил ки сахти пар занг аст

عدو ز آینه دل که سخت پر زنگ است

Кунун намояд ҳар дами ҳазор оҳи туро

کنون نماید هر دم هزار آه ترا

Аз он ки мартабаи ту чу дид ақлаш гуфт

از آن که مرتبه تو چو دید عقلش گفت

Буд ба нури ҷабини хайрҳо пагоҳи туро

بود به نور جبین خیرها پگاه ترا

Забони теғи ту он субҳи содиқ дигар аст

زبان تیغ تو آن صبح صادق دگر است

Ба гоҳи даъвии ту бас буд гувоҳи туро

به گاه دعوی تو بس بود گواه ترا

Чаҳ ҳоҷатаст бтиаҳи хаёли хеши маро

چه حاجت است بتیه خیال خویش مرا

Ки чун ситора табъаст антбоаҳи туро

که چون ستاره طبع است انتباه ترا

Чу бенгарӣ ҳамаро неки хоҳи давлати тест

چو بنگری همه را نیک خواه دولت تست

Ки давлати абадии боди неки хоҳи туро

که دولت ابدی باد نیک خواه ترا

Кулоҳи давлати бодо ҳамеша барсари ту

کلاه دولت بادا همیشه برسر تو

Ки тоҷи шоҳи ҷаҳонро сазад кулоҳи туро

که تاج شاه جهان را سزد کلاه ترا