Ки буд ҷон ки на дар банди вафои ту буд

که بود جان که نه در بند وفای تو بود

Чаҳ кунад дил ки на хурсанд ҷафои ту буд

چه کند دل که نه خرسند جفای تو بود

Сари идбори ман ар ҳаст , маро шояд ; аз онк

سرِ ادبار من ار هست، مرا شاید؛ از آنک

Дидаи онҷо наад иқбол ки пои ту буд

دیده آنجا نهد اقبال که پای تو بود

Дар ҳавоӣ ту шудам зарраи заррини оре

در هوای تو شدم ذره زرین آری

Зарраи заррин буд онҷо ки ҳавои ту буд

ذره زرین بود آنجا که هوای تو بود

Гар ризои ту дар онаст ки ман хок шавам

گر رضای تو در آن است که من خاک شوم

Хок бар торакам , онҷо ки ризои ту буд

خاک بر تارکم، آنجا که رضای تو بود

Рӯ ки хуршед наад рӯй чу соя бар хок

رو که خورشید نهد روی چو سایه بر خاک

Пеши қасрӣ ки дарави акси зёии ту буд

پیش قصری که درو عکس ضیای تو بود

Ҷои мисозмти андари дил ва мехоҳам узр

جای میسازمت اندر دل و میخواهم عذر

К-эии бут , оташкадаи танг на ҷои ту буд

کای بت، آتشکده تنگ نه جای تو بود

Ту дареғӣ ба ҳасан , баҳр чаҳ ? зеро ки маӣ

تو دریغی به حسن، بهر چه؟ زیرا که مهی

Маҷлис чун фалаки шоҳи сазои ту буд

مجلس چون فلک شاه سزای تو بود

Шоҳи баҳроми шаҳи он шоҳ ки гуфташ саъдин

شاه بهرام شه آن شاه که گفتش سعدین

Ҳар қиронӣ ки кунам он з барои ту буд

هر قرانی که کنم آن ز برای تو بود