Ҳар оина ки дигар боядам гузидани ёр

هر آینه که دگر بایدم گزیدن یار

Чу ёри ман зи ману меҳр ман шавад безор

چو یار من ز من و مهر من شود بیزار

Чаҳ ғам хӯрам зи пай ӯ ки ғам нахурд маро

چه غم خورم ز پی او که غم نخورد مرا

з чанд гӯнаи тавон бар дилӣ ниҳодани бор

ز چند گونه توان بر دلی نهادن بار

Агар чаҳ наргис чашмаст ва гарчи мишкӣни зулф

اگرچه نرگس چشمست و گرچه مشکین زلف

Ба қад чу сарву брхи ма вале ба панҷ ва чаҳор

به قد چو سرو و به رخ مه ولی به پنج و چهار

Чу барграфт дил аз ман чаро рӯм бар ӯ

چو برگرفت دل از من چرا روم بر او

На ман наёбам ёр ар дигар гузинад ёр

نه من نیابم یار ار دگر گزیند یار

Дигар гузинам ва иксў нишинам аз раҳ ӯ

دگر گزینم و یکسو نشینم از ره او

Тани азизу дил хештан надорам хор

تن عزیز و دل خویشتن ندارم خوار

Шикастаи ъҳдои чандини ҷафо ба ман манимо

شکسته عهدا چندین جفا به من منما

Ки меҳрати андаки гашту ҷафои ту бисёр

که مهرت اندک گشت و جفای تو بسیار

Марои нигоро бо ту забони хилоф дил аст

مرا نگارا با تو زبان خلاف دل است

Хилоф гуфтор ояд марои ҳамеи кирдор

خلاف گفتار آید مرا همی کردار

Дилам ҳамеша ҳавоӣ ту ҷӯяд эй бут рӯй

دلم همیشه هوای تو جوید ای بت روی

Вгрчаҳ дигар гуяд забони ман гуфтор

وگرچه دیگر گوید زبان من گفتار

Гумон мабар ки дил аз меҳри ту бгрдонм

گمان مبر که دل از مهر تو بگردانم

Ба неку бади снмои ҳеҷ рӯй ҳеҷ шумор

به نیک و بد صنما هیچ روی هیچ شمار

Агар вафо кунӣ эй моҳ рӯй дорам чашм

اگر وفا کنی ای ماه روی دارم چشم

Вагарнаи борӣ аз ман вафои ту чашми мадор

وگرنه باری از من وفا تو چشم مدار