Доност рӯзгор аз ӯ нестам хаҷал

داناست روزگار از او نیستم خجل

Каз кони рӯзгор чу ман гавҳарии нхост

کز کان روزگار چو من گوهری نخاست

Гуфтӣ бигӯям ончии ҷазоӣу сазои тест

گفتی بگویم آنچه جزای و سزای تست

Аз кас матарс ва ҳеҷ муҳобо макун равост

از کس مترس و هیچ محابا مکن رواست

Ҳар чаҳ уфтадат бигӯӣ ки лؤлؤ ниҳода ам

هر چه افتدت بگوی که لؤلؤ نهاده ام

Насрӣ ки бади дурӯғтар аз назми неку рост

نثری که بد دروغ تر از نظم نیک و راست