Дар ҳамаи олами яке муҳаррам намонад

در همه عالم یکی محرم نماند

Инат бе ёрии магар олам намонад

اینت بی یاری مگر عالم نماند

Ғусса чунон шуд ки ту бар ту ҷой

غصه چنان شد که تو بر تو جای

Гиря чунон шуд ки нам дар нам намонад

گریه چونان شد که نم در نم نماند

Дил буд ҷои ғам ва нодиртар онк

دل بود جای غم و نادرتر آنک

Монад ғам бар ҷойу ҷой ғам намонад

ماند غم بر جای و جای غم نماند

Гуҳи гуҳии лаб ханда мекард ёр

گه گهی لب خنده می کرد یار

Бар ман мискингарӣ конҳм намонад

بر من مسکین گری کانهم نماند

Сад ҳазорон ҳайрат аз дидори дӯст

صد هزاران حیرت از دیدار دوست

Рости хоҳӣ беш монад ва кам намонад

راست خواهی بیش ماند و کم نماند

Гар дил аз ҷон барграфтам бар ҳақам

گر دل از جان برگرفتم بر حقم

Зонка як дам монад ва як ҳамдам намонад

زانکه یک دم ماند و یک همدم نماند

Чун рашиди аддӣн ки бар хурдори бод

چون رشید الدین که بر خوردار باد

Як вафодор аз банӣ одам намонад

یک وفادار از بنی آدم نماند

Аз дилу дилбари ҷудо афтода ем

از دل و دلبر جدا افتاده ایم

Худ чунин танҳо чаро афтода ем

خود چنین تنها چرا افتاده ایم

ӯ гул ва ман булбул ва аз икдгр

او گل و من بلبل و از یکدگر

Ҳар ду бебаргу наво афтода ем

هر دو بی برگ و نوا افتاده ایم

Хокпоӣу сари бараҳна монда ем

خاکپای و سر برهنه مانده ایم

Зонка ғами хору зи по афтода ем

زانکه غم خوار و ز پا افتاده ایم

Худ биҷӯ нахарид моро ҳеҷ кас

خود بجو نخرید ما را هیچ کس

То бад-ӣни ҳад кам баҳо афтода ем

تا بدین حد کم بها افتاده ایم

Ҳамчуи соя бар замин ҳаркас фитад

همچو سایه بر زمین هرکس فتد

Мо чу зарра дар ҳаво афтода ем

ما چو ذره در هوا افتاده ایم

Ҷои он каз ҷой бархезем нест

جای آن کز جای برخیزیم نیست

Дар чунин асрӣ ки мо афтода ем

در چنین عصری که ما افتاده ایم

Кофарон бар мо гувоҳӣ ме диҳанд

کافران بر ما گواهی می دهند

эй мусулмонони куҷо афтода ем

ای مسلمانان کجا افتاده ایم

Дастгири мо нсиролдин бас аст

دستگیر ما نصیرالدین بس است

Гарчи дрпои бало афтода ем

گرچه درپای بلا افتاده ایم

Онкии райши ранг гавҳар ме диҳад

آنکه رایش رنگ گوهر می دهد

Вонкаҳи халқаши буи анбар ме диҳад

وانکه خلقش بوی عنبر می دهد

Давлаташи тоўсро дам ме диҳад

دولتش طاوس را دم می دهد

Ҳимматаши симурғро пар ме диҳад

همتش سیمرغ را پر می دهد

Сӯраташи нодидаи ҳам дил май барад

صورتش نادیده هم دل می برد

Хизматаши нокардаи ҳам бар ме диҳад

خدمتش ناکرده هم بر می دهد

Моҳро ҳар шаб ки бунаади меҳрҳо

ماه را هر شب که بنهد مهرها

Рои чобуки даст ӯ хур ме диҳад

رای چابک دست او خور می دهد

Теғ хуршедаст олии рой ӯ

تیغ خورشید است عالی رای او

Ҳар куҷо сар мезанад зар ме диҳад

هر کجا سر می زند زر می دهد

Саҳари калакаши байн ки ҳамчун хати ёр

سحر کلکش بین که همچون خط یار

Таъбия дар машк шукр ме диҳад

تعبیه در مشک شکر می دهد

Хокро аз ҳзм поӣӣ ме кунад

خاک را از حزم پائی می کند

Бодро аз азм дар сар медиҳад

باد را از عزم در سر میدهد