Биор бода ки лаббайки ишқ ёр задем

بیار باده که لبیک عشق یار زدیم

Сарои пардаи дили сӯии он нигор задем

سرای پرده دل سوی آن نگار زدیم

Ба подшоҳӣ дар дил чу меҳр ӯ бинишаст

به پادشاهی در دل چو مهر او بنشست

зи рухи баномаши зарҳои кам айёр задем

ز رخ بنامش زرهای کم عیار زدیم

Баҳори бози сари зулф ӯ чу дар сар кард

بهار باز سر زلف او چو در سر کرد

Ба дидаи худро чун абр навбаҳор задем

به دیده خود را چون ابر نوبهار زدیم

Шикаста шуд барраи дил чу дида рафт шикор

شکسته شد بره دل چو دیده رفت شکار

Чаҳ рӯз буд ки беасб бар шикор задем

چه روز بود که بی اسب بر شکار زدیم

Агар чаҳ чавгон сар гашта ем нест аҷаб

اگر چه چوگان سر گشته ایم نیست عجب

Аз онкии такя бар ин гӯй беқарор задем

از آنکه تکیه بر این گوی بی قرار زدیم

зи рӯзгори суханҳои пушт ва рӯй бигӯӣ

ز روزگار سخنهای پشت و روی بگوی

Ки пушти пои барӣн рӯй рӯзгор задем

که پشت پای براین روی روزگار زدیم

Сазад ки навбати султони ишқ панҷ кунем

سزد که نوبت سلطان عشق پنج کنیم

Чу кӯси хозинии хос шаҳриёр задем

چو کوس خازنی خاص شهریار زدیم

Ба бӯсаи ёри ман аз писта шукр андозад

به بوسه یار من از پسته شکر اندازد

Ба базла аз садафи лаъл гавҳар андозад

به بذله از صدف لعل گوهر اندازد

Сӯии замин чу зи машриқ фурӯ равад хуршед

سوی زمین چو ز مشرق فرو رود خورشید

Шафақи баҳона аз рашки хӯн бар андозад

شفق بهانه از رشک خون بر اندازد

зи меҳр рӯй чу моҳаш қиёматӣ омад

ز مهر روی چو ماهش قیامتی آمد

Ки хешро зи фалаки меҳру ма дар андозад

که خویش را ز فلک مهر و مه در اندازد

Дилами рабӯд ва нигоҳаш надошт ин кашадам

دلم ربود و نگاهش نداشت این کشدم

Ки дил рибоед вабои ҷой дигар андозад

که دل رباید وبا جای دیگر اندازد

Расад чу сояи срзлФи пари дилаш бар пой

رسد چو سایه سرزلف پر دلش بر پای

Бар офтоб ба он дили ҳаме сар андозад

بر آفتاب به آن دل همی سر اندازد

Зад аз рухами зару шодам ки хоҷаи хозин

زد از رخم زر و شادم که خواجه خازن

Ба зери поиши борӣ аз ин зар андозад

به زیر پایش باری از این زر اندازد

Май аз лаби ту сафо ёдгор ме хоҳад

می از لب تو صفا یادگار می خواهد

Гул аз рухи ту ба ҷон зинҳор ме хоҳад

گل از رخ تو به جان زینهار می خواهد

з ма наёфт ҳамоно гули пиёдаи мадад

ز مه نیافت همانا گل پیاده مدد

Каз офтоби рахти ҳам савор ме хоҳад

کز آفتاب رخت هم سوار می خواهد

Сазад ки бастаи дилам чун шукр дар об гудохт

سزد که بسته دلم چون شکر در آب گداخت

Ки об аз он шукр обдор ме хоҳад

که آب از آن شکر آبدار می خواهد

Чу ҳалқа бар дар аз онаст дар хами зулфат

چو حلقه بر در از آن است در خم زلفت

Ки бор аз он даҳани танг бор ме хоҳад

که بار از آن دهن تنگ بار می خواهد

Бикушт мардумаки чашми ҷодӯии ту маро

بکشت مردمک چشم جادوی تو مرا

Баҳонаи инки парии хӯн нор ме хоҳад

بهانه اینکه پری خون نار می خواهد

Айёр маҳд макун кам ки хозини султон

عیار مهد مکن کم که خازن سلطان

зи нақди нақди хазона айёр ме хоҳад

ز نقد نقد خزانه عیار می خواهد

Қавии дилӣ ки ба халқ ва ба халқи гул шукр аст

قوی دلی که به خلق و به خلق گل شکر است

зи халқу халқаш чун гули шукр дар об тар аст

ز خلق و خلقش چون گل شکر در آب تر است

Саботи давлат ӯ ҷони сӯрат амл аст

ثبات دولت او جان صورت امل است

Шуъоъи ханҷар ӯ нури дида зафар аст

شعاع خنجر او نور دیده ظفر است

эй ҳиммат ӯ зилл мардумӣ густард

همای همت او ظل مردمی گسترد

Ки чун Фриштаҳ бо сад ҳазор бол ва пар аст

که چون فریشته با صد هزار بال و پر است

Бурузи сахра смо бипурс то гуяд

بروز صخره صما بپرس تا گوید

Ки ҷони малику дили давлати Аҳмад умр аст

که جان ملک و دل دولت احمد عمر است

Махонаш хозини зару гуҳар ки хок дараш

مخوانش خازن زر و گهر که خاک درش

Азизтар зи зару қӣматитар аз гуҳар аст

عزیزتر ز زر و قیمتی تر از گهر است

Бадонаши гавҳар каз навбати ҳумоюнаш

بدانش گوهر کز نوبت همایونش

Зхирҳои хазонаи зи навбат дигар аст

ذخیرهای خزانه ز نوبت دگر است

Ббўӣ каз шаби машки вази рӯз кофур аст

ببوی کز شب مشک وز روز کافور است

Бибин ки аз маи симу зи офтоб зар аст

ببین که از مه سیم و ز آفتاب زر است

Зиҳии замонаи носози ҳам накӯи гӯят

زهی زمانه ناساز هم نکو گویت

Фитодаи рӯзу шаб аз дида дар такопуят

فتاده روز و شب از دیده در تکاپویت

Нигорхонаи ҳикмати замири ҷони бахшат

نگارخانه حکمت ضمیر جان بخشت

Кушоди номаи ҳоҷати замири дили ҷӯят

گشاد نامه حاجت ضمیر دل جویت

Баҳори дидаи мунаққаши зи акси гулрангат

بهار دیده منقش ز عکس گلرنگت

Ҳавои рӯҳи муаттари зи халқи хушбӯят

هوای روح معطر ز خلق خوشبویت

Турои хабар нау меҳри ту руста дар ҳар дил

ترا خبر نه و مهر تو رسته در هر دل

Магар дар об фитодааст меҳри худ рӯят

مگر در آب فتاده است مهر خود رویت

Чунон фикандӣ гӯии қабул дар майдон

چنان فکندی گوی قبول در میدان

Ки беш дар нарасад хинги чарх дар пўит

که بیش در نرسد خنگ چرخ در پویت

Қиёматаст зи ушшоқ бар дарат доим

قیامت است ز عشاق بر درت دائم

Ки ҳаст шӯри қиёмат ҳамеша дар Кувайт

که هست شور قیامت همیشه در کویت

Шигифтаи дор ба адлии маро ки хуш набӯд

شگفته دار به عدلی مرا که خوش نبود

Ниҳоли давлати ту хушку об дар ҷӯят

نهال دولت تو خشک و آب در جویت

Яке шудааст трўи хушк ҳарчӣ ме гуяд

یکی شده است ترو خشک هرچه می گوید

Бсди ҳазор забони давлату сногўит

بصد هزار زبان دولت و ثناگویت

Замонаи хост ки афсона буд май ва на ам

زمانه خواست که افسانه بود می و نه ام

Аз ин саодати бегона буд май ва на ам

از این سعادت بیگانه بود می و نه ام

Фидои шамъи ҷалоли туро агар айём

فدای شمع جلال ترا اگر ایام

Ҳасад накардӣ парвона буд май ва на ам

حسد نکردی پروانه بود می و نه ام

Яхи он замона ки дар силки кеҳтарони далер

یخ آن زمانه که در سلک کهتران دلیر

Ҳариф варанд надимона будамӣ ва на ам

حریف ورند ندیمانه بودمی و نه ام

Даҳуми мада ки ҳамоно кигар чунон будӣ

دهم مده که همانا که گر چنان بودی

Салоати худро парвона будамӣ ва на ам

صلات خود را پروانه بودمی و نه ام

Чу насими бртў кошкӣ қазо кардӣ

چو نسیم برتو کاشکی قضا کردی

Худои ъзўҷл то на будамӣ ва на ам

خدای عزوجل تا نه بودمی و نه ام

Чу бор додӣ хуршеди вори шоистӣ

چو بار دادی خورشید وار شایستی

Ки зарраи вори миён хона будамӣ ва на ам

که ذره وار میان خانه بودمی و نه ام

Вагарна чун шабаҳи дафъи газанди номи туро

وگرنه چون شبه دفع گزند نام ترا

Рақиби ин дар икдонаҳ будамӣ ва на ам

رقیب این در یکدانه بودمی و نه ام

Дар ин хуҷастаи сафари бахти ҳам Аннани ту бод

در این خجسته سفر بخت هم عنان تو باد

Равандаи хунаки ҷаҳони ҳам ба зери рони ту бод

رونده خنک جهان هم به زیر ران تو باد

Баҳри мурод ки чун офтоб рӯй наҳй

بهر مراد که چون آفتاب روی نهی

зи зарра гарчи фузунтар буд аз он ту бод

ز ذره گرچه فزون تر بود از آن تو باد

Забони теғ чу дар ҳам шавад зи бими аҷал

زبان تیغ چو در هم شود ز بیم اجل

Хурӯши мавкиби ҳақи гӯии тарҷумони ту бод

خروش موکب حق گوی ترجمان تو باد

Гули амли бадви ангушт чун чароғ афрӯхт

گل امل بدو انگشت چون چراغ افروخت

Нав эй булбули шукраш ба бӯстони ту бод

نو ای بلبل شکرش به بوستان تو باد

Чу ақди гавҳари саҳар ҳалол кардам назм

چو عقد گوهر سحر حلال کردم نظم

Гиреҳи гушойу забони банд чун бенон ту бод

گره گشای و زبان بند چون بنان تو باد

Раҳи ду дидаи умеди танги баста шуда аст

ره دو دیده امید تنگ بسته شده است

Кушоди номаи парвонагии забони ту бод

گشاد نامه پروانگی زبان تو باد

Ҳазор ҷони гиромии нахусти ҷони ҳасан

هزار جان گرامی نخست جان حسن

Агар чаҳ нест гиромии фидои ҷони ту бод

اگر چه نیست گرامی فدای جان تو باد