То зи ҷону дили ман ном ва нишон хоҳад буд

تا ز جان و دل من نام و نشان خواهد بود

Ғаму андӯҳи туам дар дил ва ҷон хоҳад буд

غم و اندوه توام در دل و جان خواهد بود

Охир аз ҳасрати болои ту эй сарви равон

آخر از حسرت بالای تو ای سرو روان

То кӣми хӯни дил аз дида равон хоҳад буд

تا کیم خون دل از دیده روان خواهد بود

Гуфтам он рӯз ки дидам рух ӯ кин кӯдак

گفتم آن روز که دیدم رخ او کاین کودک

Офати дайну дили пер ва ҷавон хоҳад буд

آفت دین و دل پیر و جوان خواهد بود

Рамазони майкадаро баст худо донаду бас

رمضان میکده را بست خدا داند و بس

То зи ёрон ки ба ид рамазон хоҳад буд

تا ز یاران که به عید رمضان خواهد بود

Пои макаш аз сари хокам ки пас аз мурдани ҳам

پا مکش از سر خاکم که پس از مردن هم

Ба раҳати чашми умедам нигарон хоҳад буд

به رهت چشم امیدم نگران خواهد بود

Ҳотифи ин гӯна ки дорад ҳаваси мғбчгон

هاتف این‌گونه که دارد هوس مغبچگان

Баъди азин мӯътакифи дайр Муғон хоҳад буд

بعد ازین معتکف دیر مغان خواهد بود