Ба ҳарими хилвати худ шабӣ чаҳ шавад наҳуфта бихонем

به حریم خلوت خود شبی چه شود نهفته بخوانیم

Ба канор ман биншинӣ ва ба канор худ бинишонем

به کنار من بنشینی و به کنار خود بنشانیم

Ман агар чаҳ пераму нотавони ту зи остони худами марон

من اگر چه پیرم و ناتوان تو ز آستان خودم مران

Ки гузашта дар ғамат эй ҷавони ҳама рӯзгор ҷавонем

که گذشته در غمت ای جوان همه روزگار جوانیم

Манам Эй бурид ва ду чашмтар зи фироқи он маи нўсФр

منم ای بَرید و دو چشم تر ز فراق آن مه نوسفر

Ба мурод худ барисӣ агар ба мурод худ бирасонем

به مراد خود برسی اگر به مراد خود برسانیم

Чу барорам аз ситамаши фиғони гила сар кунам ман хастаи ҷон

چو برآرم از ستمش فغان گله سر کنم من خسته جان

Барад аз шикояти худ забон ба тафаққудот забонем

برد از شکایت خود زبان به تفقدات زبانیم

Ба ҳазор ханҷарам ар аён занад аз дилам равад он замон

به هزار خنجرم ار عیان زند از دلم رود آن زمان

Ки навозади он маи меҳрбон ба яке нигоҳ ниҳонем

که نوازد آن مه مهربان به یکی نگاه نهانیم

зи сумуми саркаши ин чамани ҳамаи сӯхт чун бару барги ман

ز سموم سرکش این چمن همه سوخت چون بر و برگ من

Чаҳ тамаъ ба абри баҳорӣ ва чаҳ зиёни з бод хазонем

چه طمع به ابر بهاری و چه زیان ز باد خزانیم

Шудаам чу ҳотифи бенаво ба балои ҳиҷри ту мубтало

شده‌ام چو هاتف بینوا به بلای هجر تو مبتلا

Нарасад бало ба ту дилрабогар аз ин бало бурҳонем

نرسد بلا به تو دلربا گر از این بلا برهانیم