Ноқаи он маҳмил нишин чун ронад аз манзили маро

ناقه آن محمل نشین چون راند از منزل مرا

Ҷони қафоӣ ноқа рафту дили паии маҳмили маро

جان قفای ناقه رفت و دل پی محمل مرا

зи оташ рашкам кунӣ то доғ , ҳар шаб май шӯй

ز آتش رشکم کنی تا داغ، هر شب می‌شوی

Шамъи базми ғайр ва май хоҳӣ дар он маҳфили маро

شمع بزم غیر و می‌خواهی در آن محفل مرا

Баъд умрӣ зад ба ман теғӣ ва аз ман даргузашт

بعد عمری زد به من تیغی و از من درگذشت

Кишт лек аз ҳасрати теғ дигар қотили маро

کشت لیک از حسرت تیغ دگر قاتل مرا

Борҳо гуфтам ки пайконаши зи дили беруни кашам

بارها گفتم که پیکانش ز دل بیرون کشم

Ҷаҳдҳо кардам вале брномди ин аз дили маро

جهدها کردم ولی برنامد این از دل مرا

Хат баровардӣу ошиқи киштӣ охир кард ишқ

خط برآوردی و عاشق کشتی آخر کرد عشق

Ғарқа дар дарёи туро осӯда дар соҳили маро

غرقه در دریا تو را آسوده در ساحل مرا

Чораи ҷӯи ҳотиф барои мушкили ишқам вале

چاره جو هاتف برای مشکل عشقم ولی

Мушкил аз тадбир осон гардад ин мушкили маро

مشکل از تدبیر آسان گردد این مشکل مرا