Ҷону дилам аз ишқати ношоду ҳазини бодо

جان و دلم از عشقت ناشاد و حزین بادا

Ғамнок чу май хоҳии моро ту , чунин бодо

غمناک چو می‌خواهی ما را تو ، چنین بادا

Бар кишвари ҷони шоҳии зи андӯҳи дили огоҳӣ

بر کشور جان شاهی ز اندوه دل آگاهی

Шодаш чу наме хоҳии ғамгинтар азин бодо

شادش چو نمی‌خواهی غمگین‌تر ازین بادا

Ҳар сарв ки афрозад қади пеши ту ва нозад

هر سرو که افرازد قد پیش تو و نازد

Чун сояи ?ути афтода бар рӯй замини бодо

چون سایه‌ات افتاده بر روی زمین بادا

Бо муддаӣ аз ёрӣ гоҳе назарии дорӣ

با مدعی از یاری گاهی نظری داری

Лутфи ту ба ӯ борӣ чун ҳаст ҳамин бодо

لطف تو به او باری چون هست همین بادا

Ҷузи кулбаи ман ҷоӣӣ аз Рахши фурӯи ное

جز کلبهٔ من جائی از رخش فرو نایی

ё хонаи ман ҷоят ё хонаи зини бодо

یا خانهٔ من جایت یا خانهٔ زین بادا

Гар ҳаст вафо гуфтӣ ҳам дар ту гумон дорам

گر هست وفا گفتی هم در تو گمان دارم

Дар ҳақи миннати ин занни бартари зи яқини бодо

در حق منت این ظن برتر ز یقین بادا

Пеш аз ҳама кас афтод дар доми ғамати ҳотиф

پیش از همه کس افتاد در دامِ غمت هاتف

Умед каз ин ғами шод то рӯзи пасини бодо

امید کز این غم شاد تا روز پسین بادا