Дар замони хдиўи дорои шан
در زمان خدیو دارا شان
Он карами пешаи Карими ниҳод
آن کرم پیشهٔ کریم نهاد
Сояи ҳақи кримхон ки зи адл
سایه حق کریمخان که ز عدل
Зинати даҳру зеб даврон дод
زینت دهر و زیب دوران داد
Шаҳриёри ҷаҳон ки дар гетӣ
شهریار جهان که در گیتی
Карамаши уқдаҳои бастаи кушод
کرمش عقدههای بسته گشاد
Комёбӣ ки ҳар мурод ки хост
کامیابی که هر مراد که خواست
Додаш аз лутфи кирдигори ибод
دادش از لطف کردگار عباد
Коми бахше ки ёфт аз дар ӯ
کامبخشی که یافت از در او
Ҳар ки омад ба ҷустуҷӯии мурод
هر که آمد به جستجوی مراد
Хусрави муъаддилати нишон ки буд
خسرو معدلت نشان که بود
Давлаташи муттасил ба рӯзи маъод
دولتش متصل به روز معاد
Резаи хори нўолаҳи карамаш
ریزهخوار نوالهٔ کرمش
Тарку тоҷику бандау озод
ترک و تاجیک و بنده و آزاد
Амр ӯро ба ҷони ситораи мутӣъ
امر او را به جان ستاره مطیع
Ҳукм ӯро ба дили фалаки мнқод
حکم او را به دل فلک منقاد
Дар дили андешаи муроди азу
در دل اندیشهٔ مراد ازو
Вази қазои саъй ва аз қадари имдод
وز قضا سعی و از قدر امداد
Ҳоҷии оқои Муҳамади онкӣ чу ӯ
حاجی آقا محمد آنکه چو او
Дар ҳунари модар замона назод
در هنر مادر زمانه نزاد
Додгари доварӣ ки дар аҳдаш
دادگر داوری که در عهدش
Кас набинад зи глрхони бедод
کس نبیند ز گلرخان بیداد
Муъаддилати густарӣ ки аз бимаш
معدلت گستری که از بیمش
Сайд ноед ба хотири сайёд
صید ناید به خاطر صیاد
Чун зи бахти баланд аморат ёфт
چون ز بخت بلند امارت یافت
Дар сафоҳон ки ҳаст рашки билод
در صفاهان که هست رشک بلاد
Паии ободяш ба ҷон кушед
پی آبادیش به جان کوشید
Ки худояши ҷазои хайри дҳод
که خدایش جزای خیر دهاد
Сад ҳазорон баннои хайри онҷо
صد هزاران بنای خیر آنجا
зи иқтизои ниҳоди нек , ниҳод
ز اقتضای نهاد نیک، نهاد
Длгшои корвонсароеи сохт
دلگشا کاروانسرایی ساخت
Зинати афзои олами эҷод
زینت افزای عالم ایجاد
Ки баннои надида монандаш
که بنایی ندیده مانندش
Чашми гардун дар ин хароби обод
چشم گردون در این خراب آباد
Чун фалаки сарбаланду зоти буруҷ
چون فلک سربلند و ذات بروج
Чун Ирам ҷон физойу зоти имод
چون ارم جان فزای و ذات عماد
Ҳамаи вақташи ҳавои фарвардин
همه وقتش هوای فروردین
Гар ҳама баҳманаст ё мурдод
گر همه بهمن است یا مرداد
Ҳавзи кавсари нишони он гӯйӣ
حوض کوثر نشان آن گویی
Нил Мисрасту диҷлаи Бағдод
نیل مصر است و دجلهٔ بغداد
Ҳар ки бар вазъи он назари афканд
هر که بر وضع آن نظر افکند
Боғи фирдавсаш аз назар афтод
باغ فردوسش از نظر افتاد
Ҳар ғарибӣ ки ҷо гирифт онҷо
هر غریبی که جا گرفت آنجا
Ҳаргизаш аз ватан наомад ёд
هرگزش از وطن نیامد یاد
Хони гулшан ба номи хўонндш
خان گلشن به نام خوانندش
Дар сафо чун нишони з гулшан дод
در صفا چون نشان ز گلشن داد
Дода устод , ҷон ба обу гулаш
داده استاد، جان به آب و گلش
Кофарин бар равони он устод
کافرین بر روان آن استاد
Саҳар дасташ кашида бар хоро
سحر دستش کشیده بر خارا
Шакли Монии зи тешаи Фарҳод
شکل مانی ز تیشهٔ فرهاد
Чун ба меъмории қазоу қадар
چون به معماری قضا و قدر
Ёфт итмоми ин накӯи бунёд
یافت اتمام این نکو بنیاد
Баҳр таърих зад рақами ҳотиф
بهر تاریخ زد رقم هاتف
Ҷовдон дорадаш худои обод
جاودان داردش خدا آباد