Фахри замони мирзои содиқи некӯи сиришт

فخر زمان میرزا صادق نیکو سرشت

Маъдани ъзу шараф , манбаи ҷӯаду сахо

معدن عز و شرف، منبع جود و سخا

Он ки расад рӯзу шаб аз кафи файёз ӯ

آن که رسد روز و شب از کف فیاض او

Ҷӯад ба ҳар бенасиб , файз ба ҳар бе наво

جود به هر بی‌نصیب، فیض به هر بی‌نوا

Мунтазири файзи ҳақ буд шабу рӯзу гашт

منتظر فیض حق بود شب و روز و گشت

Оқибат аз лутфи ҳақ , коми дил ӯ раво

عاقبت از لطف حق، کام دل او روا

Аз уфуқ ӯ дамид кавкаби рухшанда Эй

از افق او دمید کوکب رخشنده‌ای

Карда мау меҳр аз он , касби фурӯғу зё

کرده مه و مهر از آن، کسب فروغ و ضیا

Аз садафаш шуд падед дар гарони қӣматӣ

از صدفش شد پدید در گران قیمتی

Ҳам зи сафо беназир , ҳам зи шараф бе баҳо

هم ز صفا بی‌نظیر، هم ز شرف بی‌بها

Аз чаманаш баркашид сарви сеӣ қоматӣ

از چمنش برکشید سرو سهی قامتی

Тоза ватар чун Хизр , бар лаби оби бақо

تازه و تر چون خضر، بر لب آب بقا

Дар чаман ӯ шкФти тозаи гулии мшкбўӣ

در چمن او شکفت تازه گلی مشکبوی

Накҳат ӯ длФриб , талъат ӯ ҷони Фзо

نکهت او دلفریب، طلعت او جان فزا

Омад аз ӯ дар вуҷӯди кӯдаки фархунда Эй

آمد از او در وجود کودک فرخنده‌ای

Сарви қаду глъзор , меҳри руху маи лақо

سرو قد و گلعذار، مهر رخ و مه لقا

Сарви зи қадаши хаҷали гули зи Рахши мунфаил

سرو ز قدش خجل گل ز رخش منفعل

Ғайрати гули рашки сарв , дар шараф ва дар сафо

غیرت گل رشک سرو، در شرف و در صفا

Ҳар тараф аз буи ӯст машк фишон рӯзу шаб

هر طرف از بوی اوست مشک‌فشان روز و شب

Ҷайби насими саҳар , домани боди сабо

جیب نسیم سحر، دامن باد صبا

Ном накӯ хостанд баҳри вайу оқибат

نام نکو خواستند بهر وی و عاقبت

Кард Муҳаммадризо , номзад ӯ қазо

کرد محمدرضا، نامزد او قضا

Чун ба саодат гузошт по ба ҷаҳон ва гирифт

چون به سعادت گذاشت پا به جهان و گرفت

Меҳри Рахши ҳамчуи ҷон , бар рухи аҳбоби ҷо

مهر رخش همچو جان، بر رخ احباب جا

Ҳотифи ъушрати насиб аз паии таърих ӯ

هاتف عشرت نصیب از پی تاریخ او

Кард рақами комёби боди Муҳаммадризо

کرد رقم کامیاب باد محمدرضا