Ҳайф аз Фотимаи он нахли ҷавон

حیف از فاطمه آن نخل جوان

Ки хам аз бод аҷал шуд ногоҳ

که خم از باد اجل شد ناگاه

Ҳайф аз он гавҳари арзанда ки буд

حیف از آن گوهر ارزنده که بود

Дар ҷаҳони хайли накӯёнро шоҳ

در جهان خیل نکویان را شاه

Ҳайф аз он шамъи фурӯзанда ки буд

حیف از آن شمع فروزنده که بود

Партави он тарабафзо ғами гоҳ

پرتو آن طرب‌افزا غم‌گاه

Буд аз покии тинат то буд

بود از پاکی طینت تا بود

Иффаташи ҳамдаму исмати ҳамроҳ

عفتش همدم و عصمت همراه

Буд зайли вай аз олоиши давр

بود ذیل وی از آلایش دور

Поки домони вай аз лавси гуноҳ

پاک دامان وی از لوث گناه

Рӯзу шаб то ба ҷаҳон дошт мақом

روز و شب تا به جهان داشت مقام

Буд он рашки хуру хиҷлати моҳ

بود آن رشک خور و خجلت ماه

Хуррам аз чеҳрааш ин ҳафт иқлӣм

خرم از چهره‌اش این هفت اقلیم

Равшан аз оризаши ин на харгоҳ

روشن از عارضش این نه خرگاه

Чун шуд он сарви қади лолаи изор

چون شد آن سرو قد لاله عذار

Аз сумуми аҷалаши ҳоли табоҳ

از سموم اجلش حال تباه

Сарви азин ғусса ба бар ҷома дарид

سرو ازین غصه به بر جامه درید

Лолаи зини ғами зи сарафкандаи кулоҳ

لاله زین غم ز سرافکنده کلاه

Рехт дар фурқаташи он хоки басар

ریخت در فرقتش آن خاک بسر

Кард дар мотамаши ин ҷомаи сиёҳ

کرد در ماتمش این جامه سیاه

Чун шуд аз дори фанои сӯии биҳишт

چون شد از دار فنا سوی بهشت

Ҷонаш аз шавқи мулоқоти аллоҳ

جانش از شوق ملاقات الله

Рахт барбаст аз ин ғмхонаҳ

رخت بربست از این غمخانه

Бор бикшод дар он ъшртгоаҳ

بار بگشاد در آن عشرتگاه

Калаки ҳотифи пай таърих навишт

کلک هاتف پی تاریخ نوشت

Рафт аз дори фанои Фотимаи оҳ

رفت از دار فنا فاطمه آه