Хони Аҳмади дун каз ситаму зулми паёпай

خان احمد دون کز ستم و ظلم پیاپی

Бар халқи расонадии ?иламу ранҷи дамодам

بر خلق رساندی الم و رنج دمادم

Он фитнаи олам ки зи зулму ситамаш буд

آن فتنهٔ عالم که ز ظلم و ستمش بود

Баси синаи пар аз оташу баси дидаи пар аз нам

بس سینه پر از آتش و بس دیده پر از نم

Наздик ба он шуд ки зиҳами резаду пошад

نزدیک به آن شد که زهم ریزد و پاشد

Аз фитна ӯ силсилаи оламу одам

از فتنهٔ او سلسلهٔ عالم و آدم

Сад шукр ки шуд кушта ба хорӣу зи қатлаш

صد شکر که شد کشته به خواری و ز قتلش

Пари гашти зи шодии дили халқӣ , тиҳӣ аз ғам

پر گشت ز شادی دل خلقی، تهی از غم

Чун баҳри мукофоту сазои амали хеш

چون بهر مکافات و سزای عمل خویش

Барбаст ба оҳанги сқри рахти зи олам

بربست به آهنگ سقر رخت ز عالم

Будам паии таърих ки пер хирадам гуфт

بودم پی تاریخ که پیر خردم گفت

Банавис ки хони Аҳмад дун шуд ба ҷаҳаннам

بنویس که خان احمد دون شد به جهنم