То гашти адлу рои ту меъмори рӯзгор

تا گشت عدل و رای تو معمار روزگار

Дар ҳам шикаста шуд дару девори рӯзгор

در هم شکسته شد در و دیوار روزگار

Аз сайли бех ва бен кун зулмат намонда аст

از سیل بیخ و بُن کن ظلمت نمانده است

Осӯдагӣ ба сояи девори рӯзгор

آسودگی به سایهٔ دیوار روزگار

Ғайр аз фиғон ва шиква нахезад тарона Эй

غیر از فغان و شکوه نخیزد ترانه ای

Бо захмаи мухолифат , аз тори рӯзгор

با زخمهٔ مخالفت، از تار روزگار

Дили ншкФд чу ғунчаи пайкон ба даври ту

دل نشکفد چو غنچهٔ پیکان به دور تو

Лаби ханда Эй намонда ба сӯфори рӯзгор

لب خنده ای نمانده به سوفار روزگار

Дар кишвари тамизи ту , сад таъна ме равад

در کشور تمیز تو، صد طعنه می رود

Аз музеии замона ба дастори рӯзгор

از موزهٔ زمانه به دستار روزگار

Афтодааст аз ту ба кори ҷаҳони гиреҳ

افتاده است از تو به کار جهان گره

Танҳо туе ту , уқдаи душвори рӯзгор

تنها تویی تو، عقدهٔ دشوار روزگار

Монанди зот бебадалат , пораи дунба Эй

مانند ذات بی بدلت، پاره دنبه ای

Ҳаргиз набӯдааст ба шалвори рӯзгор

هرگز نبوده است به شلوار روزگار

Рой ту гашта носихи аҳкоми ақлу урф

رای تو گشته ناسخ احکام عقل و عرف

Шеърӣ баҷо намонда зи осори рӯзгор

شعری بجا نمانده ز آثار روزگار

Мизони муъаддилат , зи ту ноустувор шуд

میزان معدلت، ز تو نااستوار شد

Ҷузи санг кам намонда ба бозори рӯзгор

جز سنگ کم نمانده به بازار روزگار

Аз бас ба даҳр , сират зиштаст ошкор

از بس به دهر، سیرت زشت است آشکار

Натавон гушӯд дида , ба рухсори рӯзгор

نتوان گشود دیده، به رخسار روزگار

Дар аҳдат , обу оина аз акс орӣанд

در عهدت، آب و آینه از عکس عاریند

Аз бас надӣданӣ шудаи дидори рӯзгор

از بس ندیدنی شده دیدار روزگار

Кӯи дасту теғи ҳақи талабӣ каз миёни барад

کو دست و تیغ حق طلبی کز میان برد

эй муддати ҳаёти ту зуннори рӯзгор ?

ای مدّت حیات تو زنار روزگار؟

Тарсами бенот наъш , ба афсун шавад ятем

ترسم بنات نعش، به افسون شود یتیم

Аз ишваи ту модари ғаддори рӯзгор

از عشوهٔ تو مادر غدّار روزگار

Афтода аз меамн аҳди муборакат

افتاده از میامن عهد مبارکت

Бо риши гов ва . . . Вени харон , кори рӯзгор

با ریش گاو و ...ون خران، کار روزگار

Ноед зи хома , васфи аминони ҳазратат

ناید ز خامه، وصف امینان حضرتت

Яксар сабки сару ҳамаи таррори рӯзгор

یکسر سبک سر و همه طرار روزگار

Хойида хомаро ивази луқма аз шара

خاییده خامه را عوض لقمه از شره

Брбўдаҳи муҳра , аз даҳани мори рӯзгор

بربوده مهره، از دهن مار روزگار

Ҷўъи албқргрФтаҳи харонро ба аҳди ту

جوع البقرگرفته خران را به عهد تو

Як барг коҳ нест дар анбори рӯзгор

یک برگ کاه نیست در انبار روزگار

Гови замини надидаи гронҷонтар аз туе

گاو زمین ندیده گرانجان تر از تویی

эй лошаи хабиси ту , сарбори рӯзгор

ای لاشهٔ خبیث تو، سربار روزگار

Кносро зи накҳати кӯии ту нафрат аст

کناس را ز نکهت کوی تو نفرت است

эй накбати ту , мояи идбори рӯзгор

ای نکبت تو، مایهٔ ادبار روزگار

Аз бас кашидае ба қатори Баҳодурон

از بس کشیده ای به قطار بهادران

Соис намондааст ба тӯмори рӯзгор

سایس نمانده است به طومار روزگار

Ҷузи карам шаб фурӯз ба гетӣ наёмада сет

جز کرم شب فروز به گیتی نیامده ست

Куни сӯхтатар аз ту , дар адвори рӯзгор

کون سوخته تر از تو، در ادوار روزگار

Ҳамсанг бо гуҳар наҳй аз бухли қатра ро

همسنگ با گهر نهی از بخل قطره را

Пешати яке сет , андак ва бисёр рӯзгор

پیشت یکی ست، اندک و بسیار روزگار

Дар хоки нарм , мех задан ҷойгир нест

در خاک نرم، میخ زدن جایگیر نیست

Токӣ кунам ба нофи ту , мсмори рӯзгор ?

تاکی کنم به ناف تو، مسمار روزگار؟