Кишвари ҳинд ки бодои барӣ аз хавфу халал

کشور هند که بادا بری از خوف و خلل

Офтобяши Фрозндаҳ қадарасту маҳал

آفتابیش فرازندهٔ قدر است و محل

Каз шарафи сояи он боҷ наад брхўршид

کز شرف سایهٔ آن باج نهد برخورشید

Шараф аз поя ӯ вом кунад авҷи Зуҳал

شرف از پایهٔ او وام کند اوج زحل

Офтоби фалаки аъзами давлат , дадии дат

آفتاب فلک اعظم دولت، دِدی دَت

КоФтоб фалакаш карда рақам , ъбдоқл

کآفتاب فلکش کرده رقم، عبداقل

Ҷилваашгар ба санами хона гузор андозад

جلوه اش گر به صنم خانه گذار اندازد

Иззат ӯ шаканд равнақи ъзӣу ҳбл

عزّت او شکند رونق عزّی و هبل

Завқи нӯшин лаб ӯ карда ба ширини корӣ

ذوق نوشین لب او کرده به شیرین کاری

Дили пуршӯри марои хонаи занбӯри асал

دل پرشور مرا خانهٔ زنبور عسل

Шавқи сўдоздгони роҳи нафаси рогирд

شوق سودازدگان راه نفس راگیرد

Нашутур ғамза ӯ , гар накушояд акҳл

نشتر غمزهٔ او،گر نگشاید اکحل

Гар гаронқадрӣ ӯ лангар тамкин фиканд

گر گرانقدری او لنگر تمکین فکند

Тоглў ғарқ кунад гови заминро ба вҳл

تاگلو غرق کند گاو زمین را به وحل

Хирад пер наёрад гиреҳ аз кор гушӯд

خرد پیر نیارد گره از کار گشود

Ҳаст ин уқдаи магар назд хиради лоянҳал

هست این عقده مگر نزد خرد لاینحل

Аз сёҳи арабу фарсу фарангу луру ҳинд

از صیاح عرب و فرس و فرنگ و لُر و هند

Ҳар чаҳ мустаъмал ӯ нест , шуморами мӯҳмал

هر چه مستعمل او نیست، شمارم مهمل

Ёди он ғамза агар дар дил бсмл гузарад

یاد آن غمزه اگر در دل بسمل گذرد

Лиззат нӯш диҳад нашутур чун хори аҷал

لذّت نوش دهد نشتر چون خار اجل

Найзаи хаттӣ ӯ карда ба аҷроми сипеҳр

نیزهٔ خطی او کرده به اجرام سپهر

Он татовул ки магар майл кунад бо мкҳл

آن تطاول که مگر میل کند با مکحل

Фили гардуни сифат ӯ чу даройад ба хиром

فیل گردون صفت او چو درآید به خرام

Афканди садама ӯ , гови заминро ба вҳл

افکند صدمهٔ او، گاو زمین را به وحل

Ҳбзои ин чаҳ шиквааст ва чаҳ ҷоҳ ва чаҳ ҷалол ?

حبّذا این چه شکوه است و چه جاه و چه جلال؟

Марҳабо , ин чаҳ улуввааст ва чаҳ шаън ва чаҳ маҳал ?

مرحبا، این چه علوّ است و چه شأن و چه محل؟

Чун нагирад суханами нозукӣ аз фикри дақиқ

چون نگیرد سخنم نازکی از فکر دقیق

Дорам андешаи он мӯии миёнро ба бағал

دارم اندیشهٔ آن موی میان را به بغل

эй саромад ба ҳунар бар ҳамаи асҳоби камол

ای سرآمد به هنر بر همه اصحاب کمال

Ваии сару сарвару сардафтари арбоби маҳал

وی سر و سرور و سردفتر ارباب محل

Суханӣ чанд сазовор ту дорам бишинав

سخنی چند سزاوار تو دارم بشنو

Дар ҷаҳони мо сидқи нуктаи мо қулу дил

در جهان ما صدق نکتهٔ ما قلَّ و دَل

Кишт давлат нашавад сабз ,гар аз хӯни аду

کِشت دولت نشود سبز،گر از خون عدو

Ҷавҳари теғи ту , ҷорӣ нанамояд ҷадвал

جوهر تیغ تو، جاری ننماید جدول

Гар ту эй ҷони ҷаҳон по нагузорӣ ба миён

گر تو ای جان جهان پا نگذاری به میان

Кор айём шавад чун тан беҷон , мӯҳмал

کار ایّام شود چون تن بی جان، مهمل

Ҷуст дар ҳинди басӣ , дидаи инсоф ва наёфт

جُست در هند بسی، دیدهٔ انصاف و نیافت

Ҷузи ту шоёни нисори гуҳари мадҳу ғазал

جز تو شایان نثار گهر مدح و غزل