Дар фатҳи боб майкада бошад кушоди мо

در فتح باب میکده باشد گشاد ما

Сарф сабу шавад , ҳамаи хоки муроди мо

صرف سبو شود، همه خاک مراد ما

Дили ршиноси мусҳафи ҳасан батон набӯд

دل روشناس مصحف حسن بتان نبود

Шуд равшан аз ғубори хат ӯ саводи мо

شد روشن از غبار خط او سواد ما

Пиндоштам ки меҳри ту бо ҷон сиришта аст

پنداشتم که مهر تو با جان سرشته است

Ҷон аз миёна рафт ва нарафтӣ зи ёди мо

جان از میانه رفت و نرفتی ز یاد ما

Аз мабдаи фироқи ту дар айн барзахем

از مبدا فراق تو در عین برزخیم

Боз омадан ба кӯй ту бошад маъоди мо

باز آمدن به کوی تو باشد معاد ما

Афросйоби ғам чу ҳуҷум оварад ҳазин

افراسیاب غم چو هجوم آورد حزین

Ҷамшед , ҷоми бодау хами киқбоди мо

جمشید، جام باده و خم کیقباد ما