Макун душвор аз тани парварии озодии ҷон ро

مکن دشوار از تن پروری آزادی جان را

Чаҳ муҳкам мекунӣ чун аблаҳони девори зиндонро ?

چه محکم می کنی چون ابلهان دیوار زندان را؟

Диёри ишқро нозам ки Тифлони ҳўснокш

دیار عشق را نازم که طفلان هوسناکش

Чу пистон мемаканд аз завқ , хӯни олӯдаи пайкон ро

چو پستان می مکند از ذوق، خون آلوده پیکان را

Гиребонӣ чу субҳам нест то аз шарми расвоӣ

گریبانی چو صبحم نیست تا از شرم رسوایی

з бе дардони бипушад синаам , захми намоён ро

ز بی دردان بپوشد سینه ام، زخم نمایان را

зи дил бешаст бо маъшӯқи рабти дидаи ошиқ

ز دل بیش است با معشوق ربط دیده عاشق

Ки чашм огоҳ кард аз буии Юсуф , пери канъон ро

که چشم آگاه کرد از بوی یوسف، پیر کنعان را

Паии ҷўлонгаҳи хуршед , паҳнои фалак бояд

پی جولانگه خورشید، پهنای فلک باید

Насозад ишқи маскан , синаҳои танги майдон ро

نسازد عشق مسکن، سینه های تنگ میدان را

Ту дар бтхонаҳи андешаи динӣ , наме доне

تو در بتخانه اندیشه دینی، نمی دانی

Ки ориф каъба медонад , дили габру мусулмон ро

که عارف کعبه می داند، دل گبر و مسلمان را

Ҳазин , аз ҷӯйбори теғ ӯ то ҳашари мамнӯнам

حزین ، از جویبار تیغ او تا حشر ممنونم

Ба хӯни олӯда чун гул , домани поки шаҳидон ро

به خون آلوده چون گل، دامن پاک شهیدان را