Ишқат омехт ба дили дарди фаровонӣ ро

عشقت آمیخت به دل درد فراوانی را

Рехт дар перҳанам , хор биёбоне ро

ریخت در پیرهنم، خار بیابانی را

Ном парвона макун ёд ки нисбат набӯд

نام پروانه مکن یاد که نسبت نبود

Бо ман сӯхтаи дил , сӯхтаи домоне ро

با من سوخته دل، سوخته دامانی را

Ҳарчӣ хоҳӣ бикун , аз даврӣ дидор магӯ

هرچه خواهی بکن، از دوری دیدار مگو

Ваҳшат обод макун хотири вайронӣ ро

وحشت آباد مکن خاطر ویرانی را

Ишқ дар дил чаҳ хаёласт ки пинҳон гардад ?

عشق در دل چه خیال است که پنهان گردد؟

Парда пӯшӣ натавон , оташи сӯзоне ро

پرده پوشی نتوان، آتش سوزانی را

Ҳаркии осӯда хок аст барояд чу сапанд

هرکه آسودهٔ خاک است برآید چو سپند

Оҳ агар шарҳи даҳуми гармии ҷавлонӣ ро

آه اگر شرح دهم گرمی جولانی را

Нозами ошуфтагии ишқ ки хуш ме созад

نازم آشفتگی عشق که خوش می سازد

Бахти шӯридаи серум , турраи парешоне ро

بخت شوریده سرم، طرّه پریشانی را

Дастам аз домани дилдор ҷудо монад ҳазин

دستم از دامن دلدار جدا ماند حزین

Чаҳ кунам гар накунам пора , гиребониро ?

چه کنم گر نکنم پاره، گریبانی را؟