Ба хӯн халқ додӣ дасти теғи саргаронат ро

به خون خلق دادی دست تیغ سرگرانت را

Бинозам зӯри бозуии нигоҳи нотавонат ро

بنازم زور بازوی نگاه ناتوانت را

намеояд сабо аз хоки домангири кӯии ту

نمی آید صبا از خاک دامنگیر کوی تو

Ки хоҳад баъд аз ин пурсед , ҳоли биксонтро ?

که خواهد بعد از این پرسید، حال بیکسانت را؟

Ҳузури анҷуман дар васл ёронаст эй булбул

حضور انجمن در وصل یاران است ای بلبل

Хазони ғоратгар боғаст , бурдор ошёнат ро

خزان غارتگر باغ است، بردار آشیانت را

Наёяд шукри буии перҳан аз пери канъонӣ

نیاید شکر بوی پیرهن از پیر کنعانی

Ба чашми ман чаҳ мунтаҳост хоки остонат ро

به چشم من چه منتهاست خاک آستانت را

Ҳазини хастаи дил , аз шикваи лабро баста ме дорад

حزین خسته دل، از شکوه لب را بسته می دارد

Муҳаббат меҳрбон созад дили номҳрбонт ро

محبت مهربان سازد دل نامهربانت را