Шитобон аз ҷаҳон чун барқ рафтани хуш буд мо ро

شتابان از جهان چون برق رفتن خوش بود ما را

Ки аз доғи азизони наъл бар оташ буд мо ро

که از داغ عزیزان نعل بر آتش بود ما را

Гиребонро ба дасти ақл додан нест доноӣ

گریبان را به دست عقل دادن نیست دانایی

Дарин водии ҷунунӣ то грибонкш буд мо ро

درین وادی جنونی تا گریبانکش بود ما را

Лаби тФсидаҳро чун Хизри танҳотар наме созам

لب تفسیده را چون خضر تنهاتر نمی سازم

Ки оби зиндагӣ бе дӯстони оташ буд мо ро

که آب زندگی بی دوستان آتش بود ما را

Каттони тоқатӣ аз риштаи ҷони сахттар бояд

کتان طاقتی از رشتهٔ جان سخت تر باید

Ки тоб дидан он оризи маҳваш буд мо ро

که تاب دیدن آن عارض مهوش بود ما را

Ҳазин аз боғи дили рӯидагар нахли таманное

حزین از باغ دل روییده گر نخل تمنّایی

Хаёли ҷилваи он шуълаи саркаш буд мо ро

خیال جلوهٔ آن شعلهٔ سرکش بود ما را