Рухсати оштии мада , ғамза ғам задой ро

رخصت آشتی مده، غمزهٔ غم زدای را

Меҳри забон дил макун , наргиси серумаи соӣ ро

مهر زبان دل مکن، نرگس سرمه سای را

Чанд нигоҳи талхи ту , заҳр кунад ба соғарам

چند نگاه تلخ تو، زهر کند به ساغرم

Чошнии табассумӣ , лаъли киришмаи зой ро

چاشنی تبسّمی، لعل کرشمه زای را

Рафта чаҳ фитнаҳо зи ту бар сари ақлу дайни ман

رفته چه فتنه ها ز تو بر سر عقل و دین من

Боз ба тоб додае , турраи мшксоӣ ро

باز به تاب داده ای، طرّهٔ مشکسای را

Дил шавадат зи ғуссаи хӯн , гарчи зи санг хора аст

دل شودت ز غصه خون، گرچه ز سنگ خاره است

Он накунӣ ки сркнм , гиряҳоиҳои ро

آن نکنی که سرکنم، گریهٔ های های را

Чашми сиёҳи масти ту , мекунад аз киришма Эй

چشم سیاه مست تو، می کند از کرشمه ای

раҳни шробхонаҳҳо , хирқаи порсоӣ ро

رهن شرابخانه ها، خرقه پارسای را

Файз ба олимӣ расед , аз нигаҳи расои ту

فیض به عالمی رسید، از نگه رسای تو

Оҳ чаҳ чора кас кунад , толеъи норасоиро ?

آه چه چاره کس کند، طالع نارسای را؟

Ин ҳамаи трктозро , сӯии дилами Аннани мада

این همه ترکتاز را، سوی دلم عنان مده

То надиҳӣ ба дасти ман , сабри гурези пой ро

تا ندهی به دست من، صبر گریز پای را

Ҳар сари мӯии дилкашати бас ки ба нукта санҷӣ аст

هر سر موی دلکشت بس که به نکته سنجی است

Роҳ сухан намефитад , чашми сухани сарой ро

راه سخن نمی فتد، چشم سخن سرای را

Нест ба чашм ҳарки зад , соғарӣ аз шароби ишқ

نیست به چشم هرکه زد، ساغری از شراب عشق

Қадари суфоли майкада , ҷом ҷаҳон намой ро

قدر سفال میکده، جام جهان نمای را

Аз чаман эй насим агар , сӯии қафаси гзркнӣ

از چمن ای نسیم اگر، سوی قفس گذرکنی

Барги гули армағони бабр , булбул бе навой ро

برگ گل ارمغان ببر، بلبل بی نوای را

Нест ҳазини азин ҷаҳон , ҳуши рибои ншиди ту

نیست حزین ازین جهان، هوش ربا نشید تو

Сарфи ҳадис ишқ кун , нағмаи ҷонФзоӣ ро

صرف حدیث عشق کن، نغمهٔ جانفزای را