Гул хазон задаам , зиндагии малол ман аст

گل خزان زده ام، زندگی ملال من است

Шикастаи рангии ман тарҷумони ҳол ман аст

شکسته رنگی من ترجمان حال من است

Агар ба каъба вагар дайр май гузорами гӯш

اگر به کعبه وگر دیر می گذارم گوش

Ҳадиси ҳасани туу ишқ безавол ман аст

حدیث حسن تو و عشق بی زوال من است

Буд ки дар рамазон ҳар дамии ду ид кунам

بود که در رمضان هر دمی دو عید کنم

Хаёли гӯша ӣ абрӯӣ ӯ ҳилол ман аст

خیال گوشه ی ابروی او هلال من است

Ба чашми доми ту эй ишқ , нотавони мурғам

به چشم دام تو ای عشق، ناتوان مرغم

Агар чаҳ байза ӣ гардун ба зибри бол ман аст

اگر چه بیضه ی گردون به زبر بال من است

Ҳазин , намеравад аз маҷлисами сухани берун

حزین ، نمی رود از مجلسم سخن بیرون

Ки рӯй суҳбати ман бо забони лол ман аст

که روی صحبت من با زبان لال من است