Агар насим набошад ки зулф бигушоед ?

اگر نسیم نباشد که زلف بگشاید؟

Ба ошиқони рухи маъшӯқро ки бинмоед ?

به عاشقان رخ معشوق را که بنماید؟

зи шамъ , шаб нашавад рӯз , қадар вақт бидон

ز شمع، شب نشود روز، قدر وقت بدان

Тулӯъи шаъшаа ӣ офтоб май бояд

طلوع شعشعه ی آفتاب می باید

Муоширон ба нишоти баҳор , хандаи занед

معاشران به نشاط بهار، خنده زنید

Маҷол нест ки гул соғарӣ бипаймоед

مجال نیست که گل ساغری بپیماید

Ба дасти кӯтаҳами он турра расо нафитод

به دست کوتهم آن طرّهٔ رسا نفتاد

Чаҳ шуд ки парчами оҳам ба арш ме сояд

چه شد که پرچم آهم به عرش می ساید

Ба бонги барбат ва май бода муғона бикаш

به بانگ بربط و می بادهٔ مغانه بکش

Ки воъизи нафаси афсурда , жож ме хоед

که واعظ نفس افسرده، ژاژ می خاید

Расад чу давр ба зоҳид , қадаҳ барафшонед

رسد چو دور به زاهد، قدح برافشانید

Пиёла гар накушуд , домании бёлоид

پیاله گر نکشد، دامنی بیالاید

Дилами зи ғунчаи пайкон ӯ шкФти ҳазин

دلم ز غنچه پیکان او شکفت حزین

Хушо дилӣ ки зи файзаш дилӣ биёсоед

خوشا دلی که ز فیضش دلی بیاساید